Władysław Badeni (ur. 19 maja 1819 w Boryniczach koło Bóbrki, zm. 10 czerwca 1888 w Bad Gleichenberg) – polski hrabia, polityk galicyjski, poseł do sejmu krajowego, członek Rady Państwa, szambelan austriacki w 1847 roku[1].

Władysław Badeni
Herb
Bończa
Rodzina

Badeni

Data i miejsce urodzenia

19 maja 1819
Borynicze koło Bóbrki

Data i miejsce śmierci

10 czerwca 1888
Gleißenberg, Niemcy

Ojciec

Kazimierz Stanisław Badeni

Matka

Felicja Badeni

Żona

Cecylia Badeni

Dzieci

Jadwiga Stadnicka
Stanisław Badeni
Kazimierz Badeni

Władysław Badeni
Data i miejsce urodzenia

19 maja 1819
Borynicze

Data śmierci

10 czerwca 1888

przewodniczący Rady powiatu jarosławskiego
Okres

od 21 lutego 1867
do 19 sierpnia1873

Przynależność polityczna

Narodowa Demokracja

Następca

Stefan Zamoyski

radny Rady powiatu jarosławskiego
Okres

od 1867
do 1875

Następca

Karol Bartoszewski

członek Stanów Galicyjskich
Okres

od 1844
do 1861

poseł do Sejmu Krajowego
Okres

od 16 stycznia 1866
do 10 czerwca 1888

Poprzednik

Antoni Juśkiewicz

Następca

Karol Bartoszewski

poseł do Rady Państwa
Okres

od 1870
do 1872

Odznaczenia
Komandor Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego

Życiorys

edytuj

Urodził się w rodzinie Kazimierza krajczego koronnego i Felicji Ufiniarskiej. Ukończył studia prawnicze. W latach 1839-1844 pracował w służbie administracyjnej w Przemyślu i Lwowie. W latach 1844-1861 członek Stanów Galicyjskich, współwłaściciel Borynicza, Drohobycza koło Bóbrki, a po śmierci ojca również Surochowa i Koniaczowa koło Jarosławia. Zwolennik uwłaszczenia chłopów, w 1847 roku podpisał w tej sprawie petycję do Wiednia. W latach 1866-1888 był posłem do sejmu krajowego z okręgu Jarosław. W sejmie wybrany najpierw zastępcą, a następnie członkiem Wydziału Krajowego. W 1870 roku został wybrany posłem do Rady Państwa z okręgu Drohobycz, Jarosław, Przemyśl i Sambor. W 1872 roku złożył mandat.

29 lipca 1870 otrzymał komandorię papieskiego Orderu św. Grzegorza[2].

Pracował w komisji drogowej. Przyczynił się do budowy sieci dróg, w tym również w powiecie jarosławskim prowadzących do linii kolejowych imienia Karola Ludwika. Szczególnie zasłużony przy odbudowie spalonego w 1862 roku kościoła farnego pod wezwaniem Bożego Ciała. 8 czerwca 1863 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Jarosławia. W latach 1867-1873 marszałek pierwszej pochodzącej z wyboru Rady Powiatowej w Jarosławiu (członek Rady Powiatowej w latach 1867-1875). Zmarł 10 czerwca 1888 roku w Bad Gleichenberg, pochowany został w Busku w powiecie Kamionka Strumiłowa.

Przypisy

edytuj
  1. Jerzy Sewer Dunin Borkowski: Rocznik szlachty polskiej. T. II. Lwów, 1883, s. 769.
  2. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 194.

Bibliografia

edytuj