Władysław Bruliński

Władysław Bruliński (ps. „Oskar” – w czasie II wojny światowej, „Władysław Znicz” – w publicystyce opozycyjnej; ur. 15 grudnia 1915 w Łomży, zm. 3 lipca 1998 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej, podpułkownik, uczestnik walk o niepodległość Polski, szef Biura Informacji i Propagandy Okręgu Białostockiego AK, wieloletni więzień polityczny w PRL, podziemny wydawca, autor książek.

Władysław Bruliński
Oskar, Władysław Znicz
Ilustracja
kapitan kapitan
Data urodzenia 15 grudnia 1915
Data śmierci 3 lipca 1998
Przebieg służby
Lata służby 19391945
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
AK DYSK.png Armia Krajowa
Stanowiska szef Biura Informacji i Propagandy Okręgu Białostockiego AK
Późniejsza praca wydawca
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami

ŻyciorysEdytuj

Studiował w Szkole Głównej Handlowej, gdzie był aktywny w „Bratniej Pomocy” oraz stał na czele tamtejszego ONR „ABC”[1]. Przed wojną był podporucznikiem rezerwy, z przydziałem 33 pułku piechoty. Od grudnia 1939 znajdował się w konspiracji.

Aresztowany przez NKWD 22 kwietnia 1941 r., przeżył ciężkie śledztwo, marsz śmierci i własną egzekucję (uratował się cudem – samodzielnie wydostał się ze zbiorowej mogiły, mimo ciężkiej rany głowy).

Powrócił do działalności konspiracyjnej; od 1943 r. pełnił funkcję szefa BIP Okręgu Białostockiego AK[2].

Po II wojnie za działalność niepodległościową aresztowany. Odbył karę 8 lat ciężkiego więzienia[3].

W stanie wojennym i później prowadził jedno z największych wydawnictw drugiego obiegu – Unia Nowoczesnego Humanizmu, które w latach 1982–1989 wydało ponad 110 pozycji książkowych[4].

Autor kilkudziesięciu książek o tematyce politycznej, w większości wydanych w drugim obiegu. Zajmował się też tłumaczeniami. Autor wierszy (m.in. „Ojczyzna”[5]).

OdznaczeniaEdytuj

Książki (m.in.)Edytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj