Władysław Brzeziński

Władysław Brzeziński ps. Ratusz, Nowomiejski (ur. 19 lipca 1894 – zm. 4 listopada 1944 Sandbostel) – major Armii Krajowej, w okresie konspiracji oraz w czasie powstania warszawskiego, dowódca 3 Rejonu (Śródmieście południowo-zachodnie) w Obwodzie Śródmieście AK. Zginął w obozie jenieckim.

Władysław Brzeziński
Ratusz
Major Major
Data urodzenia 19 lipca 1894
Data i miejsce śmierci 4 listopada 1944
Sandbostel, III Rzesza
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orzel AK.jpg Armia Krajowa
Stanowiska d-ca Rejonu 3 I Obwodu Śródmieście Okręgu Warszawa AK w powstaniu warszawskim
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa,
powstanie warszawskie
Odznaczenia
KKrzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej

ŻyciorysEdytuj

Porucznik piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[1]. W latach dwudziestych służył w 77 pułku piechoty, a następnie w 6 pułku Strzelców Podhalańskich[2]. Awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927[3]. Służył wówczas w 18 pułku piechoty[4]. Odznaczony Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej[3]. Prawdopodobnie po 1930 przeszedł w stan spoczynku z możliwością powołania na wypadek wojny. Zarejestrowany w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień w Kutnie[5].

W trakcie okupacji członek Polskiej Organizacji Zbrojnej (POZ). Od lutego do października 1943, pełnił funkcję scalonego z Armią Krajową batalionu „Kiliński”, oraz był komendantem konspiracyjnej Szkoły Podchorążych[6]. Od października 1943, był dowódcą 3 Rejonu (Śródmieście południowo-zachodnie) w Obwodzie Śródmieście AK. W trakcie powstania warszawskiego, pełnił nadal funkcję dowódcy rejonu. Od 8 sierpnia 1944 zastępca dowódcy podobwodu Śródmieście Południowe, zaś od 22 sierpnia zastępca dowódcy 1 Odcinka Zachodniego w podobwodzie Śródmieście Południowe. 7 sierpnia przedstawiony do awansu na stopień majora przez mjr Stanisława Łętowskiego „Mechanika”[7].

Po upadku powstania, w obozie jenieckim. Zginął 4 listopada 1944 zastrzelony przez strażnika niemieckiego w Stalagu X B Sandbostel[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 428.
  2. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 336.
  3. a b Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 220.
  4. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 34.
  5. Rocznik Oficerski Rezerw. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934, s. 330, 908.
  6. Bolesław Lubicz-Nycz: Batalion "Kiliński" AK 1940-1944. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986, s. 21.
  7. Powstanie warszawskie 1944. Wybór dokumentów, T. 2, cz. I, red. P.Matusak. Warszawa: Agencja Wydawnicza Egross, 2001, s. 173.
  8. Maciej Kledzik: Smak głodu. III Batalion AK "Gurt" po kapitulacji Powstania Warszawskiego. Warszawa: BICO, 1996, s. 31.