Otwórz menu główne

Władysław Dziewulski (historyk)

polski historyk
Ten artykuł dotyczy historyka. Zobacz też: inne osoby nazywające się Władysław Dziewulski.

Władysław Dziewulski (ur. 16 lutego 1904 w Moskwie, zm. 6 lutego 1981 w Opolu) – polski historyk.

Władysław Dziewulski
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1904
Moskwa
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1981
Opole
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1951
Uniwersytet Wrocławski
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Opolu
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Studia ukończył na Uniwersytecie Warszawskim [1]. W młodości należał do prosanacyjnego Legionu Młodych[1]. Po wojnie u schyłku lat 40. XX wieku był wicestarostą bystrzyckim, a następnie przeniósł się do Wrocławia, gdzie podjął się pracy badawczej w oddziale wrocławskim Instytutu Zachodniego oraz Pracowni Konserwacji Zabytków.

W 1957 roku osiedlił się w Opolu. Zatrudnił się w Instytucie Śląskim, oraz w Wyższej Szkole Pedagogicznej, gdzie sprawował m.in. funkcję kierownika Katedry Historii Śląska, prodziekana, a następnie dziekana Wydziału Filologiczno-Historycznego[1][2]. Stopień doktora uzyskał w 1951 r. na Uniwersytecie Wrocławskim (docentura w 1959 r.)[1]. Wraz z prof. Alojzym Gembalą uważany jest za ojca opolskiej nauki historycznej[3].

Podczas wydarzeń marcowych w 1968 roku zaangażował się w obronę studentów, w wyniku czego został odsunięty od pracy dydaktycznej i skierowany wyłącznie do pracy naukowej w Instytucie Śląskim[1][3]. Wniosek o nadanie Dziewulskiemu tytułu profesora został z przyczyn politycznych zablokowany przez ówczesne Ministerstwo Oświaty i Szkolnictwa Wyższego[1][3]. W 1974 r. przeszedł na emeryturę.

Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1946)[4].

Pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Toruniu[1].

Publikacje naukoweEdytuj

Jest autorem ponad 150 artykułów i recenzji naukowych oraz kilku monografii:

  • Postępy chrystianizacji i proces likwidacji pogaństwa w Polsce wczesnofeudalnej, seria: Prace Opolskiego TPN, Wydział Nauk Historyczno-Społecznych, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1964
  • Zwycięstwo chrześcijaństwa w świecie starożytnym, seria: Prace Opolskiego TPN, Wydział Nauk Historyczno-Społecznych, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1969
  • Dzieje ludności polskiej na Śląsku Opolskim od czasów najdawniejszych do Wiosny Ludów, Instytut Śląski w Opolu, Opole 1972
  • Brzeg – dzieje, gospodarka i kultura, Instytut Śląski w Opolu, Opole 1975
  • Powstanie i rozwój Bytomia, Warszawa 1975

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Ludzie, fakty, wydarzenia. Księga jubileuszowa w 50. rocznicę Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu i 10. rocznicę powstania Uniwersytetu Opolskiego, wyd. UO, Opole 2004. ​ISBN 978-83-7395-095-5​.
  • „Miejski Biuletyn Informacyjny miasta Opole” nr 10-11/26-27 (październik-listopad 1994)
poprzednik:
Józef Madeja
Dziekan Wydziału Filologiczno-Historycznego WSP
1962-1966
następca:
Eugeniusz Konik