Otwórz menu główne

Władysław Karol Gadomski (ur. 6 marca 1894, zm. 19 października 1935 w Warszawie) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.

Władysław Karol Gadomski
podpułkownik dyplomowany artylerii podpułkownik dyplomowany artylerii
Data urodzenia 6 marca 1894
Data i miejsce śmierci 19 października 1935
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby do 1935
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png c. i k. Armia
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 10 Dywizja Piechoty
9 Pułk Artylerii Ciężkiej
17 Dywizja Piechoty
Stanowiska szef sztabu dywizji
dowódca dywizjonu artylerii
szef sztabu dywizji
referent
I oficer sztabu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Signum Laudis (w czasie wojny) Medal Waleczności (Austro-Węgry)
Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1916 roku w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej. W 1918 jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii górskiej nr 25[1][2].

Od 1 maja do 7 czerwca 1919 roku był słuchaczem II Kursu Adiutantów w Warszawie, a od 16 czerwca do 30 listopada 1919 roku słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. 9 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 9 pułku artylerii ciężkiej[3]. 26 lutego 1921 roku został mianowany szefem Oddziału III Sztabu Grupy Wojsk Litwy Środkowej.

Od 28 maja 1921 roku pełnił służbę w dowództwie 10 Dywizji Piechoty na stanowisku szefa sztabu, a jego oddziałem macierzystym był Oddział V Sztabu Generalnego[4][5]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 128. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 9 pułk artylerii ciężkiej[6]. 3 listopada 1922 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza II Kursu Doszkolenia. 15 października 1923 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera sztabu generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu, pozostając oficerem nadetatowym 9 pac w Siedlcach[7]. 31 marca 1924 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 46. lokatą w korpusie oficerów artylerii[8]. Z dniem 15 listopada 1924 został przydzielony do macierzystego 9 pac na stanowisko dowódcy I dywizjonu, detaszowanego w Brześciu[9][10]. W 1925 roku został przydzielony do 17 Dywizji Piechoty w Gnieźnie na stanowisko szefa sztabu[11]. 31 października 1927 roku został przydzielony do składu osobowego generała do prac przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych, generała brygady Stanisława Burhardt-Bukackiego na stanowisko referenta[12][13]. Do stopnia podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku[14]. W styczniu 1930 roku został zatwierdzony na stanowisku I oficera sztabu inspektora armii w Warszawie[15][16]. Zmarł 19 października 1935 roku w Warszawie[17]. 21 października 1935 roku został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[18].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1917 ↓, s. 878, 1055.
  2. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1091, 1318.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 15 września 1920 roku, s. 861.
  4. Spis oficerów 1921 ↓, s. 8, 622.
  5. Jarno 2001 ↓, s. 162.
  6. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 194.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 795, 817.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 170.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 107 z 10 października 1924 roku, s. 594.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 714, 740.
  11. Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 13.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 314.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 431, 453.
  14. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 178, 419.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1930 roku, s. 33.
  16. Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 23.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 listopada 1935 roku, s. 127.
  18. Nekrolog ↓.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 3 marca 1926 roku, s. 70.
  20. a b Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1318.

BibliografiaEdytuj