Otwórz menu główne

Władysław I oświęcimski

książę oświęcimski
(Przekierowano z Władysław I Oświęcimski)

Władysław I oświęcimski (ur. 12751280[1], zm. 13211324) – od 1290 koregent w księstwie cieszyńsko-oświęcimskim, od 1314/15 w wyniku podziału książę oświęcimski.

Władysław I oświęcimski
książę oświęcimski
ilustracja
Pieczęć Władysława I oświęcimskiego z 1317
Książę oświęcimski
Okres od 1314/1315
do 1321/1324
Poprzednik Mieszko cieszyński
Następca Jan I Scholastyk
Dane biograficzne
Dynastia Piastowie (Piastowie cieszyńscy)
Data urodzenia między 1275 a 1280
Data śmierci między 1321 a 1324
Miejsce spoczynku kościół dominikanów w Oświęcimiu
Ojciec Mieszko cieszyński
Matka NN
Rodzeństwo Kazimierz I cieszyński
Żona Eufrozyna mazowiecka
Dzieci Jan I Scholastyk, Anna, córka NN

Władysław I był najstarszym synem księcia cieszyńskiego Mieszka i jego bliżej nieznanej żony. Nie wiadomo kiedy dokładnie się urodził – pełnoletniość w każdym razie osiągnął jeszcze za życia ojca, gdyż w 1290 został dopuszczony do formalnych współrządów.

Z nieznanych przyczyn Władysław po śmierci ojca, w 1314 lub 1315, nie otrzymał stołecznego Cieszyna, tylko mający o wiele mniejsze znaczenie polityczne Oświęcim, co stało się przyczyną konfliktu politycznego z bratem Kazimierzem. Przyczyniło się to do zaangażowania się Władysława po stronie jego imiennika, księcia krakowskiego, a od 1320 króla polskiego, Władysława Łokietka (w dokumencie z 1315 [2], wraz z innymi krewnymi poświadcza układ księcia krakowskiego Władysława Łokietka).

Władysław jeszcze za życia ojca ożenił się z Eufrozyną, córką księcia mazowieckiego Bolesława II, z którą to dochował się syna Jana, oraz dwóch córek: Annę, wydaną za mąż za wojewodę siedmiogrodzkiego Tomasza Szecheniego, oraz nieznaną z imienia dominikankę w Raciborzu.

Jedyny syn księcia został przeznaczony do stanu duchownego, bowiem już 15 grudnia 1321 otrzymał scholasterię krakowską.

Nie znamy także daty śmierci Władysława; wiadomo tylko, że musiało to nastąpić między 1321 a 1324. Książę został pochowany w kościele dominikańskim w Oświęcimiu.

PrzypisyEdytuj

  1. Golec, Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 3, s. 262.
  2. Arrild Huitfeldt: Danmarckis Rigis Krönicke fra Kong Dan den förste oc indtil Kong Knud den 6, t. 1, s. 381, 382.

[Arrild Huitfeldt]: [Danmarckis Rigis Krönicke fra Kong Dan den förste oc indtil Kong Knud den 6, t. 1, s. 381, 382.]

BibliografiaEdytuj