Władysław Korsak

polski działacz państwowy, wojewoda

Władysław Korsak (ur. 23 grudnia 1890 w Sławucie na Wołyniu, zm. 30 grudnia 1949 w Nowym Jorku) – polski działacz państwowy, wojewoda stanisławowski i kielecki, wiceminister spraw wewnętrznych, wolnomularz[1].

Władysław Korsak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

23 grudnia 1890
Sławuta, gubernia wołyńska, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

30 grudnia 1949
Nowy Jork, Nowy Jork, USA

Wojewoda stanisławowski
Okres

od 18 grudnia 1926
do 12 września 1927

Poprzednik

Aleksander Des Loges

Następca

Aleksander Morawski

Wojewoda kielecki
Okres

od 21 października 1927
do 18 lutego 1930

Poprzednik

Adam Kroebl (p.o.)

Następca

Jerzy Paciorkowski

Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Wawrzyn Akademicki Odznaka Honorowa PCK I stopnia Order Trzech Gwiazd I klasy (Łotwa)

ŻyciorysEdytuj

Uczęszczał do gimnazjum realnego w Równem, następnie studiował w Kijowie, w Instytucie Leśnym i na Politechnice. W czasie studiów działał w polskich organizacjach młodzieżowych Kijowa („Korporacja”. Młodzież Postępowo-Niepodległościowa „Filarecja”. Związek Walki Czynnej). W 1908 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcji Rewolucyjnej. W 1913 został aresztowany i zesłany do Witebska. Od 1917 pracował w polskich instytucjach przy Ukraińskiej Centralnej Radzie w Kijowie, opowiadając się za współpracą z bolszewikami. Był radnym Kijowa.

Od 1918 pracował w polskiej administracji państwowej. Był starostą w Radzyminie, naczelnikiem wydziału samorządowego w Urzędzie Wojewódzkim Warszawskim, wicewojewodą warszawskim (1926). Po przewrocie majowym został wojewodą stanisławowskim (1926–1927), a następnie kieleckim (1927–1930). W lutym 1930 przeszedł na stanowisko dyrektora departamentu samorządowego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, a w grudniu t.r. został podsekretarzem stanu (wiceministrem) w tym resorcie, gdzie nadzorował sprawy samorządowe. Funkcję wiceministra pełnił do 1939.

Był prezesem Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej w Warszawie, członkiem zarządu Polskiego Banku Komunalnego, członkiem rady nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego. Od 1939 na emigracji, w 1941 osiadł na stałe w USA, gdzie działał w środowisku uchodźców.

Był żonaty z Haliną Gołębiowską.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ludwik Hass, Ambicje rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905-1928. Warszawa 1984, s. 232.
  2. M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592 „za wybitne zasługi w służbie państwowej”.
  3. a b Stanisław Łoza: Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 363. [dostęp 2020-06-02].
  4. M.P. z 1931 r. nr 296, poz. 391 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  5. M.P. z 1936 r. nr 261, poz. 460 „za zasługi dla dobra literatury”.
  6. Polski Czerwony Krzyż. Sprawozdanie za 1935. Warszawa: 1936, s. 11.
  7. Vilius Kavaliauskas: Symbole wolności bałtyckiej 1918–1940. Warszawa: Muzeum Łazienki Królewskie, 2020, s. 49. ISBN 978-83-64178-88-7.

BibliografiaEdytuj