Otwórz menu główne

Władysław Koziełł-Poklewski

Inżynier, generał Wojska Polskiego
Ten artykuł dotyczy generała Władysława Koziełł-Poklewskiego. Zobacz też: inne osoby noszące nazwisko „Poklewski”.

Władysław Koziełł-Poklewski (ur. 3 sierpnia 1866 w Rżewie, zm. 2 marca 1921 w Warszawie) - inżynier, generał podporucznik Wojska Polskiego.

Władysław Koziełł-Poklewski
generał podporucznik
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1866
Rżew
Data i miejsce śmierci 2 marca 1921
Warszawa
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie)

ŻyciorysEdytuj

Władysław Koziełł-Poklewski urodził się 3 sierpnia 1866 roku w Rżewie, mieście powiatowym ówczesnej guberni twerskiej[1]. Pochodził z dawnej rodziny szlacheckiej herbu własnego. Wychowanek Korpusu Kadetów w Niżnym Nowogrodzie. W 1884 roku rozpoczął służbę w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1887 roku ukończył Nikołajewską Szkołę Inżynieryjną i został oficerem zawodowym rosyjskich saperów. W 1895 roku ukończył Nikołajewską Wojskową Akademię Inżynieryjną. W 1897 roku awansował na kapitana. Na pułkownika awansował ze starszeństwem z 2 kwietnia 1906 roku. 2 kwietnia 1917 roku awansował na generała majora w uznaniu „doskonałej, gorliwej służby i pracy w czasie działań wojennych”.

7 listopada 1918 roku, reskryptem Rady Regencyjnej, przyjęty został do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała podporucznika[2]. 13 listopada 1918 roku szef Sztabu Generalnego, generał Tadeusz Rozwadowski przydzielił go z dniem 7 listopada 1918 roku do Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[3]. W ministerstwie wyznaczony został na stanowisko szefa Sekcji Technicznej[4]. 10 grudnia 1918 roku, po przeprowadzonej reorganizacji ministerstwa, objął stanowisko szefa Departamentu III Technicznego[5]. 16 czerwca 1919 roku stanął na czele Inspektoratu Budowli Wojskowych[6]. 7 stycznia 1920 roku wyznaczony został na dowódcę punktu zbornego przy twierdzy Grodno[7]. 10 marca 1920 roku wyznaczony został na stanowisko Inspektora Budownictwa. Stanowisko to utworzone zostało w strukturze Departamentu VIII Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. Pełnienie obowiązków szefa departamentu powierzone zostało pułkownikowi Grzegorzowi Stefanowiczowi[8]. 1 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej[9]. 20 maja 1920 roku przeniesiony został do Oddziału I Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko Inspektora Spraw Demobilizacyjnych[10]. 12 stycznia 1921 roku Naczelny Wódz podpisał dekret o przeniesieniu Władysława Koziełł-Poklewskiego w stan spoczynku z dniem 1 kwietnia 1921 roku, w stopniu generała podporucznika[11]. Zmarł w środę 2 marca 1921 roku w Warszawie „po długich i ciężkich cierpieniach przeżywszy 55 lat”. Pochowany w sobotę 5 marca 1921 roku na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[12]. 6 maja 1921 roku Naczelny Wódz mianował go pośmiertnie generałem porucznikiem z dniem 1 stycznia 1921 roku[13].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 257, natomiast Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, s. 149 popełnili błąd, myląc datę urodzin generała Władysława Koziełł-Poklewskiego „3 sierpnia 1866 roku” z datą urodzin pułkownika piechoty Władysława Koziełł-Poklewskiego „29 grudnia 1866 roku”.
  2. Dziennik Rozporządzeń Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 12 listopada 1918 roku.
  3. Dziennik Rozporządzeń Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 21 listopada 1918 roku.
  4. Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa ..., s. 81.
  5. Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa ..., s. 82.
  6. Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa ..., s. 93.
  7. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 24 stycznia 1920 roku, s. 13.
  8. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 27 marca 1920 roku, poz. 385.
  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 18 z 15 maja 1920 roku, poz. 504.
  10. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, poz. 560.
  11. Dziennik Personalny Poklewskiego Nr 8 z 26 lutego 1921 roku, poz. 227.
  12. Nekrolog w: „Kurier Warszawski” Nr 63 z 4 marca 1921 roku, wydanie wieczorne, s. 8.
  13. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 21 maja 1921 roku, poz. 760.

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.
  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
  • H.P. Kosk, Generalicja polska, t. 2, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.
  • Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa Spraw Wojskowych (MSWojsk.) w latach 1918-1921, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 27, Centralne Archiwum Wojskowe, Warszawa 2005.
  • Roczniki Oficerskie 1923 i 1924
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych

Linki zewnętrzneEdytuj