Otwórz menu główne

Władysław Kwaśniewicz

socjolog polski

Władysław Kwaśniewicz (ur. 9 czerwca 1926 w Pszczynie, zm. 16 sierpnia 2004 w Krakowie) – polski socjolog.

Władysław Kwaśniewicz
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1926
Pszczyna
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 2004
Kraków
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

DziałalnośćEdytuj

W czasie II wojny światowej był żołnierzem Szarych Szeregów, następnie Armii Krajowej. Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim (Wydział Socjologii 1950, Wydział Etnografii 1952), od 1950 pracownik tej uczelni; był kolejno starszym asystentem, adiunktem, docentem i od 1975 profesorem; doktorat obronił w 1960, habilitację w 1967. W latach 1970-1978 był pierwszym dyrektorem Instytutu Socjologii UJ, ponadto kierował Zakładem Teorii Rozwoju Społecznego. Współpracował z kilkoma uczelniami zagranicznymi, m.in. Uniwersytetem w Hamburgu, Columbia University w Nowym Jorku oraz Instytutem Studiów Wyższych (Instytut Forda) w Wiedniu. Był członkiem Komitetu Socjologii PAN oraz wieloletnim działaczem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego (1973-1979 członek Zarządu Głównego, 1978-1979 wiceprezes).

W pracy naukowej zajmował się głównie współczesnymi procesami społecznymi i kształtowanymi przez nie zmianami na świecie i w Polsce; był uznanym autorytetem w dziedzinie przemian na polskiej wsi. Od 1991 przewodniczący Komitetu Redakcyjnego "Encyklopedii Socjologii", autor ponad 220 prac naukowych, m.in.:

  • Czytelnictwo prasy w Nowej Hucie, jego podłoża i funkcje społeczne (1964) [z materiałów po Władysławie Kobylańskim]
  • Przemiany społeczne młodzieży akademickiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w dwudziestoleciu Polski Ludowej (1968)
  • Wiejska społeczność rzemieślnicza w procesie przemian (1970)
  • Orientacje teoretyczne we współczesnej socjologii (redaktor, 1989)

W latach 1964-1990 należał do PZPR[1]. Był przewodniczącym powołanego po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego "Zespołu Partyjnych Socjologów przy KC PZPR"[2]. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz złotą odznaką "Zasłużony dla miasta Krakowa".

PrzypisyEdytuj

  1. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 505. ISBN 83-223-2073-6.
  2. "Socjologowie poza PZPR i w PZPR", Informacja Bieżąca PTS, nr 87, grudzień 2008, s.28

BibliografiaEdytuj