Otwórz menu główne

Władysław Serczyk

historyk polski

Władysław Andrzej Serczyk (ur. 23 lipca 1935 w Krakowie, zm. 5 stycznia 2014 w Rzeszowie[1]) – polski historyk, profesor, zajmujący się historią Ukrainy, Rosji i historią stosunków polsko-kozackich i polsko-ukraińskich.

Władysław Andrzej Serczyk
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1935
Kraków
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 2014
Rzeszów
Zawód, zajęcie historyk, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1963 uzyskał doktorat, w 1968 habilitację. W latach 1976–1986 był profesorem UJ, gdzie od 1979 do 1981 pełnił funkcję prorektora. W latach 1974–1978 był dyrektorem Biblioteki Jagiellońskiej. W latach 1981–1985 Serczyk był członkiem Prezydium Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Od 1986 do 1996 zatrudniony w Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. W latach 1993–1996 pełnił funkcję prorektora Uniwersytetu Warszawskiego do spraw Filii w Białymstoku. Od 1997 profesor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, od 2001 Uniwersytetu Rzeszowskiego. Członek wielu organizacji, m.in. od 1993 przewodniczący Polsko-Ukraińskiej Komisji ds. Podręczników Szkolnych. Autor ponad 300 prac naukowych, z czego ponad 30 to książki.

W latach 1956–1981 Serczyk był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR)[2].

Brat historyka Jerzego Włodzimierza Serczyka. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[3].

PublikacjeEdytuj

  • Gospodarstwo magnackie w województwie podolskim w drugiej poł. XVIII wieku (1965)
  • Koliszczyzna (1968)
  • Lenin w Krakowie i na Podhalu (1970)
  • Hajdamacy (1972, 1978)
  • Piotr Wielki (1973, 1977, 1990 , 2003)
  • Katarzyna II carowa Rosji (1974, 1983, 1989, 1995, 2004)
  • Iwan IV Groźny (1977, 1986, 1993, 2004)
  • Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa. Zarys historyczny (1977)
  • Historia Ukrainy (1979, 1990, 2001, 2009)
  • Związek Radziecki w latach 1921-1925 (1980)
  • Połtawa 1709 (1982, 2004)
  • Kultura rosyjska XVIII wieku (1984)
  • Na dalekiej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny do 1648 roku (1984, 1986, 2008, 2016)
  • Kijów (1986)
  • Poczet władców Rosji. Romanowowie (1992)
  • Początek końca: konfederacja barska i I rozbiór Polski (1997), seria Dzieje Narodu i Państwa Polskiego
  • Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648-1651 (1998, 1999, 2007, 2009, 2016)

Wybrane odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Zmarł prof. dr hab. Władysław A. Serczyk. ur.edu.pl, 07.01.2014. [dostęp 09.01.2014].
  2. Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL, materiały Służby Bezpieczeństwa (1967-1987), wybór, wstęp i opracowanie: Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, t. I, Warszawa 2009, s. 350.
  3. Bogdan Gancarz: Pogrzeb prof. Władysława Serczyka. krakow.gosc.pl. [dostęp 2014-02-11].
  4. M.P. z 2011 r. nr 19, poz. 199
  5. M.P. z 1999 r. nr 33, poz. 507
  6. Odznaka Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego. bip.podkarpackie.pl. [dostęp 2017-12-15].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Władysław Serczyk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Michał Kozłowski, In memoriam – Władysław Andrzej Serczyk (23 VII 1935 – 5 I 2014) [2].