Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

W 1926 zdał egzamin maturalny w Gimnazjum w Samborze i wstąpił do Seminarium Duchownego we Lwowie. Święcenia kapłańskie przyjął 28 czerwca 1931, następnie pracował jako wikary i katecheta w Horodence (1931-1933), Sokolnikach (1933-1934) i parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Lewandówce we Lwowie (1934-1939). W latach 1937-1939 był równocześnie wykładowcą Nowego Testamentu w Instytucie Wiedzy Religijnej Uniwersytetu Jana Kazimierza. W 1938 doktoryzował się na podstawie pracy pt. Najdawniejsza legenda o Matce Bożej. W okresie II wojny światowej pracował jako duszpasterz w Białogórze (1939-1940), Chotowej (1940-1942) i Ujanowicach (1942-1945). W lipcu 1945 wyjechał do Wrocławia, gdzie należał do organizatorów Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1946-1947 był administratorem parafii w Gawłowie.

W latach 1946-1948 był sekretarzem Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie, od 1947 wykładał teologię Starego i Nowego Testamentu, grekę i hebrajski oraz archeologię biblijną na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (kolejno jako młodszy asystent (1947-1949, starszy asystent (1949-1952), zastępca profesora (1952-1953)), a w latach 1947-1950 także w Seminarium Duchownym archidiecezji lwowskiej z siedzibą w Kalwarii Zebrzydowskiej. W 1953 habilitował się na podstawie pracy pt. Tło i przebieg procesu Chrystusa Pana, jednak habilitacja nie została zatwierdzona przez władze państwowe i pracował od tegoż roku jako samodzielny pracownik w Katedrze Studium Biblijnego. Po likwidacji Wydziału Teologicznego UJ pozostał w Krakowie i został następnie wykładowcą egzegezy Nowego Testamentu na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie. W 1963 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1973 profesora zwyczajnego. W latach 1960-1962 i 1966-1973 był prezesem Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie.

Dla Biblii Tysiąclecia przetłumaczył 1, 2 i 3 list św. Jana, dla Biblii poznańskiej 1 i 2 Księgę Machabejską oraz Księgę Mądrości. W 1968 opublikował pracę Studium pasyjne. Rys historyczny i teksty pasyjne, wznowioną w 1980 i 1981 jako Drogi pasyjne. Rys historyczny i teksty (studium pasyjne).

BibliografiaEdytuj