Otwórz menu główne

Władysław Tadeusz Wisłocki (ur. 27 lipca 1887 w Łąc, zm. 11 lipca 1941 prawdopodobnie we Lwowie) – polski slawista, bibliotekarz, bibliograf, kustosz i dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Władysław Wisłocki
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1887
Łąka
Data i miejsce śmierci 11 lipca 1941?
Lwów
Zawód, zajęcie bibliograf
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Wawrzyn Akademicki Order Lwa Białego III Klasy (Czechosłowacja)

ŻyciorysEdytuj

Syn Jana Wisłockiego i Zofii z Jaworskich, bratanek Władysława Ignacego Wisłockiego (1841-1900) historyka literatury i kustosza Biblioteki Jagiellońskiej i profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1906 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Brzeżanach (w jego klasie był m.in. Stanisław Schaetzel)[1]. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Podczas nauki w 1907 rozpoczął pracę w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, w 1910 ukończył studia. Zdobytą wiedzę uzupełniał wyjeżdżając do Pragi, gdzie prowadził prace badawcze. W 1920 został kustoszem Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, a w czasie II wojny światowej pełnił przejściowo funkcję dyrektora tej instytucji. Od 1921 przez siedem lat redagował Przewodnik Bibliograficzny. W 1928 został redaktorem Ruchu Słowiańskiego, rok później wybrano go na przewodniczącego lwowskiego oddziału Związku Bibliotekarzy Polskich, organizował liczne wystawy i wydarzenia dotyczące księgarstwa i bibliofilstwa. Został aresztowany 11 lipca 1941 i prawdopodobnie rozstrzelany.

CzłonkostwoEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj