Otwórz menu główne

Władysława Jadwiga Kober-Jaworska (ur. 14 lipca 1910 w Rzeszowie, zm. 7 lipca 2009 w Warszawie) – polska historyk sztuki.

W 1928 ukończyła Prywatne Gimnazjum Żeńskie i rozpoczęła studia na Wydziale Romanistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równolegle studiowała anglistykę oraz uczęszczała do Szkoły Nauk Politycznych. W 1954 została członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Przez wiele lat była pracownikiem Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk, na Uniwersytecie Warszawskim wykładała historię sztuki. Pełniła dożywotnio funkcję honorowej przewodniczącej Międzynarodowego Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Przedmiotem badań prof. Władysławy Kober-Jaworskiej było malarstwo polskie i europejskie przełomu XIX i XX wieku. W 1969 opublikowała pracę dotyczącą twórczości Paula Gauguina i działalności szkoły z Port-Avent. Była inicjatorem opublikowania „Pamiętnika” Tadeusza Makowskiego, napisała monografię Władysława Ślewińskiego oraz prace dotyczące polskich artystów osiadłych we Francji. Inicjowała i przygotowywała wystawy tematycznie związane z malarstwem. W uznaniu zasług dla polskich i światowej nauki oraz opublikowanie licznych prac związanych z malarstwem i historią sztuki Władysława Kober-Jaworska była wielokrotnie nagradzana i odznaczana m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Francuskiej Legii Honorowej (1979) oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta (1998).

Linki zewnętrzneEdytuj