Otwórz menu główne

Włodzimierz, imię świeckie Wasyl Romaniuk (ur. 9 grudnia 1925 w Chomczynie, zm. 14 lipca 1995) – ukraiński działacz narodowy, duchowny prawosławny, w latach 1993–1995 zwierzchnik niekanonicznego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Włodzimierz
Wasyl Romaniuk
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1925
Chomczyn
Data śmierci 14 lipca 1995
biskup użhorodzki i wynohradowski
Okres sprawowania 1990–1993
arcybiskup lwowski i sokalski
Okres sprawowania 1993–1995
Wyznanie Prawosławie
Kościół Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Prezbiterat 1964
Chirotonia biskupia 29 kwietnia 1990
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 kwietnia 1990
Nagrobek Wołodymira Romianiuka

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w II Rzeczypospolitej. Jako młody człowiek był działaczem OUN. W 1949 r. skazany został na dwanaście lat obozu pracy na mocy wyroku NKWD.

Po wyjściu na wolność w 1959 r. ukończył moskiewskie seminarium duchowne. W 1964 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1964–1972 pracował w parafiach prawosławnych w rejonie Iwano-Frankiwska.

W 1972 r. ponownie aresztowany i skazany na 7 lat obozu.

W 1987 r. opuścił ZSRR i działał wśród ukraińskiej społeczności emigracyjnej w Kanadzie, USA i Wielkiej Brytanii.

W 1990 r. powrócił na Ukrainę i został wyświęcony na biskupa z tytułem biskupa Użhorodu i Wynohradiwa, w Ukraińskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym. Dążył do powołania niezależnej od Moskwy prawosławnej cerkwi ukraińskiej. Stał się jednym z jej głównych założycieli w czerwcu 1992 r. 17 lutego 1993 r. został arcybiskupem diecezji lwowskiej i sokalskiej. Po śmierci patriarchy patriarchy Mścisława został metropolitą Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w czerwcu 1993 r.[1]

Zmarł 14 lipca 1995 r. Jego pogrzeb związany był z dramatycznymi demonstracjami w centrum Kijowa przy soborze Mądrości Bożej; władze państwowe usiłowały przeszkodzić pochowaniu go w tym miejscu, toteż wierni pogrzebali ciało patriarchy przed bramą prowadzącą na teren kompleksu świątynnego[2][3].

PrzypisyEdytuj

  1. Патріарх Володимир (Романюк), risu.org.ua [dostęp 2018-11-03] (ang.).
  2. В. Кириленкою, Три розмови про Україну/ Патрірх Київський та всієї Руси-України Філаретб Висиль Шклярб Микола Вересень, s. 28, 2018.
  3. Gazeta.ua, Патріарха Володимира поховали перед воротами Софійського собору, „Gazeta.ua”, 16 sierpnia 2016 [dostęp 2018-11-03] (ukr.).

LiteraturaEdytuj

  • Білокінь С. І. Володимир (Василь Омелянович Романюк) // Енциклопедія історії України: у 10 т. / редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін.
  • Інститут історії України НАН України. – К.: Наук. думка, 2003. – Т. 1 : А – В. – С. 615. – ​ISBN 966-00-0734-5​.