Włodzimierz Dąbrowski

polski prawnik i adwokat, działacz niepodległościowy

Włodzimierz Dąbrowski (11 sierpnia 1892 w Cieszynie[1], zm. 15 września 1942 w Auschwitz-Birkenau) – polski prawnik i adwokat, działacz niepodległościowy na Górnym Śląsku, wicemarszałek Sejmu Śląskiego (1930–1932, 1935–1939).

Grobowiec rodzin Dąbrowskich i Sznapków na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie

ŻyciorysEdytuj

Syn Walentego i Kornelii z Kmentów[1]. Uczestniczył w trzecim powstaniu śląskim. W latach 1920–1921 kierował Wydziałem Prezydialnym Komitetu Plebiscytowego w Będzinie. Działał w Naczelnej Radzie Ludowej na Górnym Śląsku. Po studiach prawniczych w Paryżu i Wiedniu, gdzie zdobył doktorat, zdał egzamin adwokacki. Po 1922 kierował pracami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Katowicach i szefował Śląskiej Radzie Adwokackiej.

Po 1926 przeszedł na stronę sanacji. Był członkiem Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy (NChZP) i z jego ramienia piastował funkcję komisarycznego przewodniczącego rady miejskiej w Katowicach.

W latach 1930–1939 sprawował mandat posła do Sejmu Śląskiego. Od 1930 do 1932 i od 1935 do 1939 pełnił również funkcję wicemarszałka tego gremium.

W latach 1939–1942 ukrywał się przed Niemcami w Rabce, gdzie został aresztowany i wywieziony do Oświęcimia. Zginął w tamtejszym obozie koncentracyjnym.

OdznaczeniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

  • Rok walki o rządy na Śląsku Cieszyńskim (1919)
  • Kwestia cieszyńska (1923)
  • Górny Śląsk w walce o zjednoczenie z Polską (1923)
  • Autonomia województwa śląskiego

PrzypisyEdytuj

  1. a b Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 135.
  2. M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 32.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj