Włodzimierz Fijewski

Włodzimierz Fijewski (ur. 16 października 1913 w Warszawie, zm. 20 marca 1994 tamże) – reżyser i aktor teatrów lalkowych.

Włodzimierz Fijewski
Data i miejsce urodzenia 16 października 1913
Warszawa, Królestwo Kongresowe
Data i miejsce śmierci 20 marca 1994
Warszawa, Polska
Zawód aktor
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Urodził się na warszawskim Powiślu w rodzinie malarza pokojowego Wacława Fijewskiego, jako jedno z dziesięciorga dzieci. Był bratem Tadeusza Fijewskiego i Barbary Fijewskiej i podobnie jak oni związał swoje życie z teatrem. Przez wiele lat był aktorem i reżyserem spektakli w warszawskim Teatrze Lalka, występował również gościnnie w Białostockim Teatrze Lalkowym[1]. Sporadycznie grywał w Teatrze Syrena, ale były to występy okazjonalne lub udział gościnny.

Praca artystycznaEdytuj

  • 1946–1953 – Teatr Lalek „Guliwer” w Warszawie
  • 1953–1954 – Teatr Lalek DWP „Satyra”
  • 1954–1958 – Teatr „Guliwer”
  • 1958–1978 – Teatr „Lalka” w Warszawie
  • 1978–1992 – Teatr Lalek „Fraszka” w Warszawie

Role (wybór)Edytuj

  • 1948 – “Korsarze”, reż. I. Sawicka – Dorotka, Opak
  • 1950 – S. Michałkow, „Trzy pomarańcze”, reż. I. Sawicka – Dziadek, Pantalone
  • 1955 – „Piesek i kotek”, reż. N. Gołembska
  • 1958 – „Złoty kluczyk”, reż. M. Snarska
  • 1958 – „Bartłomiejowi jarmark”, reż. B. Kilkowska
  • 1958 – „O Zwyrtale muzykancie”, reż. J. Wilkowski
  • 1967 – „Jarmark”, reż. Jacek Woszczerowicz
  • 1972 – „Gdzie jest generał?”, reż. K. Wideman
  • 1978 – Ernest Bryll, „Słowik”, reż. J. Całkowa
  • 1980 – „Warto byś wpadł”, reż. W. Filler

OdznaczeniaEdytuj

W 1978 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj