Otwórz menu główne

Włodzimierz Kenig (ur. 1 kwietnia 1883 w Suwałkach, zm. 4 maja 1929 w Pułtusku) – polski skrzypek, kompozytor i dyrygent.

Studiował w Warszawie u Stanisława Barcewicza (skrzypce), Zygmunta Noskowskiego (teoria) oraz w Monachium u Hansa Bußmeyera i Friedricha Klosego. Po dyplomie ubiegał się w 1909 o stanowisko dyrektora artystycznego Towarzystwa Muzycznego w Krakowie. Od roku 1910 występował w kraju i za granicą jako dyrygent i skrzypek-solista. W sezonie koncertowym 1915/1916 był pierwszym dyrygentem Filharmonii Warszawskiej. W sezonie 1926/1927 dyrygował w Stanach Zjednoczonych.

Napisał 3 symfonie, 2 poematy symfoniczne (Epizoa, Kazimierz Wielki), utwory na skrzypce, wiolonczelę oraz szereg pieśni, m.in. do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera i Lucjana Rydla.

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia Muzyczna PWM, część biograficzna, tom V, Polskie Wydawnictwo Muzyczne Kraków 2007 ​ISBN 8322401123