Włodzimierz Sokołowski

polski lekkoatleta

Włodzimierz Sokołowski (ur. 3 września 1940 w Mijaczowie ob. dzielnica Myszkowa, zm. 29 czerwca 2012 w Nowym Jorku[1][2][3]) – polski lekkoatleta skoczek o tyczce, wielokrotny mistrz i rekordzista Polski, olimpijczyk, inżynier architekt.

Włodzimierz Sokołowski
Data i miejsce urodzenia 3 września 1940
Mijaczów
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 2012
Nowy Jork
Wzrost 183 cm
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Bydgoszcz 1963 skok o tyczce
złoto Warszawa 1964 skok o tyczce
złoto Szczecin 1965 skok o tyczce
złoto Poznań 1966 skok o tyczce
złoto Warszawa 1971 skok o tyczce
srebro Zielona Góra 1968 skok o tyczce
srebro Kraków 1969 skok o tyczce

Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio[1][2], ale odpadł w eliminacjach. W finale Pucharu Europy w 1965 w Stuttgarcie był piąty. Na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie zajął w finale 6. miejsce[4]. Na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w Pradze zajął 8. miejsce[5], a na europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie – 9. miejsce[6]. Na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach był w finale piąty[7].

Był mistrzem Polski w 1963, 1964, 1965, 1966 i 1971, a także wicemistrzem w 1968 i 1969[8].

Sześciokrotnie poprawiał rekord Polski od 4,69 m do 5,05 m. Jako pierwszy Polak pokonał granicę 5 metrów[9].

W latach 1962-1971 dwadzieścia dwa razy startował w meczach reprezentacji Polski, odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne.

Rekord życiowy[10]:

Był zawodnikiem Rakowa Częstochowa (1958-1961), Lotnika Warszawa (1962-1967) i Legii Warszawa (1967-1973)[1]. W 1973 przystąpił do zawodowej grupy lekkoatletycznej International Track Association, która działała w latach 1972-1976; występował tam jako Wally Sokol[11]. W 1981 zdobył złoty medal mistrzostw świata weteranów w skoku o tyczce w kategorii zawodników powyżej 40. roku życia[12].

Ukończył architekturę na Politechnice Warszawskiej. Mieszkał w Stanach Zjednoczonych[1].

Zmarł nagle 29 czerwca 2012 w Nowym Jorku[3]. 14 lipca został pochowany w Myszkowie.

Zobacz też: Vincent V. Severski.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Polski Komitet Olimpijski, Włodzimierz Sokołowski – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl, www.olimpijski.pl [dostęp 2014-12-26] (pol.).
  2. a b Włodzimierz Sokołowski, olympedia.org [dostęp 2021-05-14] (ang.).
  3. a b Zmarł Włodzimierz Sokołowski, Polski Związek Lekkiej Atletyki, 3 lipca 2012 [dostęp 2021-05-14] (pol.).
  4. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 525 [dostęp 2021-05-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  5. European Athletics Indoor Championships – Prague 1967, European Athletics [dostęp 2021-05-14] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-24] (ang.).
  6. European Athletics Indoor Championships – Madrid 1968, European Athletics [dostęp 2021-05-14] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-11] (ang.).
  7. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 540 [dostęp 2021-05-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  8. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 138–139. ISBN 978-83-61233-20-6.
  9. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 98.
  10. Henryk Gąszczak, Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007, statystyka.histor.pzla.pl [dostęp 2011-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2012-08-15] (pol.).
  11. Paul H. Heyse: An Historical Study of the Rise and Fall of the International Track Association 1972-1976 (ang.). s. 77. [dostęp 31 stycznia 2011].
  12. World Masters (Veterans) Championships (Men), GBRAthletics [dostęp 2011-01-31] (ang.).

BibliografiaEdytuj