Włodzimierz Wróbel

prawnik

Włodzimierz Piotr Wróbel (ur. 7 września 1963 w KrakowieNowej Hucie) – polski prawnik, profesor nauk społecznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 2011 sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego RP[1][2], od 2012 p.o. kierownika Katedry Prawa Karnego UJ[1].

Włodzimierz Wróbel
Data i miejsce urodzenia 7 września 1963
Kraków
profesor nauk społecznych
Specjalność: prawo karne
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1992
Habilitacja 2003
Profesura 2019
Polska Akademia Umiejętności
Status członek czynny
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Okres zatrudn. od 1987
p.o. kierownika
Katedra Prawa Karnego UJ

ŻyciorysEdytuj

W 1987 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji UJ i w tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Prawa Karnego UJ. W okresie 1989–1994 pełnił funkcję sekretarza Zespołu Prawa Karnego Materialnego Komisji Kodyfikacyjnej przy Ministrze Sprawiedliwości. W 1992 na podstawie napisanej pod kierunkiem Andrzeja Zolla rozprawy pt. Znamiona normy sankcjonowanej i sankcjonującej w przepisie prawa karnego uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych[3]. W 2003 przedstawił rozprawę pt. Zmiana normatywna i zasady intertemporalne w prawie karnym i uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego[1]. W 2019 prezydent Andrzej Duda nadał mu tytuł profesora nauk społecznych[3].

W latach 1991–2003 był asystentem sędziego w Trybunale Konstytucyjnym, a później dyrektorem Zespołu Obsługi Skargi Konstytucyjnej Trybunału Konstytucyjnego[1].

W okresie od 2003 do 2011 był pracownikiem Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, w latach 2004–2006 członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, a w 2008 członkiem zespołu do spraw Konwencji o ochronie praw człowieka i godności istoty ludzkiej w odniesieniu do zastosowań biologii i medycyny przy Prezesie Rady Ministrów RP. W latach 2005–2008 kierował Uniwersytecką Poradnią Prawną UJ[1].

Był nauczycielem akademickim na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW[3].

Pełnione funkcjeEdytuj

Od 2011 jest sędzią Izby Karnej Sądu Najwyższego[1][2]. Jest ekspertem parlamentarnych komisji, członkiem komisji egzaminacyjnych na aplikację adwokacką i radcowską oraz wykładowcą z zakresu prawa karnego materialnego dla sędziów i prokuratorów[1]. W kadencji 2013–2017 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości[4].

Do 2017 był członkiem rady programowej „Zeszytów Prawniczych Biura Analiz Sejmowych”, z której ustąpił powołując się na okoliczność utraty przez Biuro Analiz Sejmowych statusu niezależnej instytucji eksperckiej[5].

Został także członkiem Komisji Prawniczej Polskiej Akademii Umiejętności[6], kierownikiem Zakładu Bioetyki i Prawa Medycznego, kierownikiem Studiów Podyplomowych Prawa Karnego Materialnego oraz Studiów Podyplomowych Prawa Medycznego i Bioetyki UJ[1][7].

PublikacjeEdytuj

Opublikował ponad 100 prac naukowych i popularnonaukowych z zakresu prawa karnego, prawa konstytucyjnego i teorii prawa. Jest współautorem „Komentarza do Kodeksu Karnego” (część ogólna i szczególna – red. Andrzej Zoll), oraz współautorem (wraz z Andrzejem Zollem) wydanego w 2010 podręcznika akademickiego „Polskie prawo karne. Część ogólna”[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Katedra Prawa Karnego UJ: dr hab. Włodzimierz Wróbel, prof. UJ (pol.). Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2015-02-21].
  2. a b Prezydent powołał 11 sędziów (pol.). Kancelaria Prezydenta RP, 2011-09-12. [dostęp 2015-02-21].
  3. a b c Dr hab. Włodzimierz Piotr Wróbel, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-03-19].
  4. SKŁAD KOMISJI KODYFIKACYJNEJ PRAWA KARNEGO (kadencja 2013 - 2017), Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego, 2013 (pol.).
  5. Czystka w Kancelarii Sejmu. oko.press, 1 lipca 2017. [dostęp 2017-07-02].
  6. Wydział II Historyczno-Filozoficzny PAU: Komisja Prawnicza PAU (pol.). Polska Akademia Umiejętności. [dostęp 2015-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-12)].
  7. Zakład Bioetyki Prawa Medycznego (pol.). Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2015-02-21].