Włodzimierz Zonn

polski astronom

Włodzimierz Zonn (ur. 14 listopada 1905 w Wilnie, zm. 28 lutego 1975 w Warszawie) – polski astronom, współtwórca warszawskiej szkoły astronomicznej.

Włodzimierz Zonn
Ilustracja
Włodzimierz Zonn
Data i miejsce urodzenia

14 listopada 1905
Wilno

Data i miejsce śmierci

28 lutego 1975
Warszawa

prof. dr hab. nauk fizycznych
Specjalność: astronomia
Alma Mater

Uniwersytet Wileński

Doktorat

1935 – astronomia
Uniwersytet Wileński

Habilitacja

1948 – astrofizyka obserwacyjna
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Profesura

1962

Praca naukowa
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Instytut

Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Warszawskiego

Okres zatrudn.

1945–1974

Dyrektor
Instytut

Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Warszawskiego

Okres spraw.

1950–

Prezes Zarządu
Stowarzyszenie

Polskie Towarzystwo Astronomiczne

Okres spraw.

1952–1955 i 1963–1973

Poprzednik

Eugeniusz Rybka (w 1952) i Antoni Opolski (w 1963)

Następca

Stefan Piotrowski (w 1956) i Jerzy Stodółkiewicz (w 1973)

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Pochodzenie i karieraEdytuj

Włodzimierz Zonn urodził się w rodzinie kurlandzkich Niemców; język polski przyswoił sobie w wieku 16 lat[1]. Studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, gdzie w 1923 roku rozpoczął karierę uniwersytecką. Od roku 1938 pracował w Obserwatorium Astronomicznym na szczycie Pop Iwan[1]. Podczas II wojny światowej został wzięty przez Niemców do niewoli i był osadzony w Oflagu VII A Murnau, gdzie prowadził wykłady dokształcające z astronomii oraz był współzałożycielem z malarzem Bohdanem Tomaszewskim prowizorycznego liceum ogólnokształcącego[2]. Od 1950 roku kierował Obserwatorium Astronomicznym UW. Włodzimierz Zonn był obserwatorem gwiazd zmiennych i specjalistą w dziedzinie astronomii gwiazdowej (analizy rozmieszczenia, kinematyki gwiazd i materii międzygwiazdowej), a także w zakresie astronomii pozagalaktycznej i statystyki astronomicznej. Był również prezesem Polskiego Towarzystwa Astronomicznego (16 grudnia 1952 – 16 grudnia 1955 i 19 września 1963 – 12 lutego 1973). Od 1962 roku przewodniczył Komitetowi Astronomii PAN. Przez całe życie zawodowe angażował się w popularyzację astronomii. W czerwcu 1968 roku wszedł w skład Komitetu Honorowego oraz Komitetu Przygotowawczego obchodów 500 rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika[3].

Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 60, miejsce 79)[4].

Działalność społeczno-politycznaEdytuj

W 1932 roku wstąpił do loży masońskiej „Wolność Przywrócona”. Po 1961 roku – w działającej w podziemiu loży „Kopernik”.

W 1974 roku współsygnował List 15, czym naraził się wiernym linii partyjnej władzom uczelni. Z tego powodu gdy rok później umarł, na Bramie Głównej Uniwersytetu Warszawskiego nie umieszczono jego nekrologu ani czarnej flagi – wbrew obowiązującemu zwyczajowi[1].

ZaszczytyEdytuj

W 1954 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Od września 1983 roku Polskie Towarzystwo Astronomiczne wyróżnia wybitnych popularyzatorów astronomii, wręczając im numerowane medale im. Włodzimierza Zonna[6].

KsiążkiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Andrzej Kajetan Wróblewski. Za pan brat z gwiazdami. „Wiedza i Życie”. 2019 (1), s. 71. Prószyński Media. ISSN 0137-8929. 
  2. Stefan Majchrowski: Za drutami Murnau. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970, s. 117, 120.
  3. "Urania", miesięcznik Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, nr 3, marzec 1969, str. 84-85
  4. śp. Włodzimierz Zonn
  5. 19 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie nauki” M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1463
  6. XXI Jubileuszowy Zjazd Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. „Urania”. 12, s. 328, grudzień 1983. Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii. 
  7. Książka: O słońcu na ziemi (pol.). biblioNETka.pl. [dostęp 2015-11-12].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj