Otwórz menu główne

Włodzimierz Zonn

polski astronom

Włodzimierz Zonn (ur. 14 listopada 1905 w Wilnie, zm. 28 lutego 1975 w Warszawie) – polski astronom, współtwórca warszawskiej szkoły astronomicznej.

Włodzimierz Zonn
Włodzimierz Zonn
Włodzimierz Zonn
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1905
Wilno
Data i miejsce śmierci 28 lutego 1975
Warszawa
prof. dr hab. nauk fizycznych
Specjalność: astronomia
Alma Mater Uniwersytet Wileński
Doktorat 1935 – astronomia
Uniwersytet Wileński
Habilitacja 1948 – astrofizyka obserwacyjna
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Profesura 1962
Praca naukowa
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Instytut Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Warszawskiego
Okres zatrudn. 1945–1974
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Włodzimierz Zonn urodził się w rodzinie kurlandzkich Niemców; język polski przyswoił sobie w wieku 16 lat.[1] Studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, gdzie w 1923 roku rozpoczął karierę uniwersytecką. Od 1938 pracował w Obserwatorium Astronomicznym na szczycie Pop Iwan[1]. Podczas II wojny światowej został wzięty przez Niemców do niewoli i był osadzony w Oflagu VII A Murnau, gdzie prowadził wykłady dokształcające z astronomii oraz był współzałożycielem z malarzem Bohdanem Tomaszewskim prowizorycznego liceum ogólnokształcącego[2]. Od 1950 roku kierował Obserwatorium Astronomicznym UW. Włodzimierz Zonn był obserwatorem gwiazd zmiennych i specjalistą w dziedzinie astronomii gwiazdowej (analizy rozmieszczenia, kinematyki gwiazd i materii międzygwiazdowej), a także w zakresie astronomii pozagalaktycznej i statystyki astronomicznej. Był również prezesem Polskiego Towarzystwa Astronomicznego (16 grudnia 1952 – 16 grudnia 1955 i 19 września 1963 – 12 lutego 1973). Od 1962 roku przewodniczył Komitetowi Astronomii PAN. Przez całe życie zawodowe angażował się w popularyzację astronomii. W czerwcu 1968 roku wszedł w skład Komitetu Honorowego oraz Komitetu Przygotowawczego obchodów 500 rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika[3].

W 1932 roku wstąpił do loży masońskiej „Wolność Przywrócona”. Po 1961 roku – w działającej w podziemiu loży „Kopernik”.

W 1954 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

W 1974 roku współsygnował List 15, czym naraził się wiernym linii partyjnej władzom uczelni. Z tego powodu gdy rok później umarł, na Bramie Głównej Uniwersytetu Warszawskiego nie umieszczono jego nekrologu ani czarnej flagi – wbrew obowiązującemu zwyczajowi.[1]

Od września 1983 roku Polskie Towarzystwo Astronomiczne wyróżnia wybitnych popularyzatorów astronomii, wręczając im numerowane medale im. Włodzimierza Zonna[5].

KsiążkiEdytuj

  • O Słońcu na Ziemi (seria Biblioteka Fizyczno-Astronomiczna, 1950)[6]
  • Astrofizyka ogólna
  • Astronomia gwiazdowa (wspólnie z Konradem Rudnickim), (PWN, 1957)
  • Astronomia dziś i wczoraj (tom 24 serii wydawniczej Omega, Warszawa 1965)
  • Kosmologia współczesna (tom 101 serii wydawniczej Omega, PWN, Warszawa 1968)
  • Astronomia z perspektywy czasu (PW „Wiedza Powszechna”, 1974)
  • Galaktyki i kwazary (Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1975)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Andrzej Kajetan Wróblewski. Za pan brat z gwiazdami. „Wiedza i Życie”. 2019 (1), s. 71. Prószyński Media. ISSN 0137-8929. 
  2. Stefan Majchrowski: Za drutami Murnau. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970, s. 117, 120.
  3. "Urania", miesięcznik Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, nr 3, marzec 1969, str. 84-85
  4. 19 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie nauki” M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1463
  5. XXI Jubileuszowy Zjazd Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. „Urania”. 12, s. 328, grudzień 1983. Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii. 
  6. Książka: O słońcu na ziemi (pol.). biblioNETka.pl. [dostęp 2015-11-12].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj