Otwórz menu główne

WR-40 Langusta

polska samobieżna wyrzutnia artyleryjska pocisków rakietowych

WR-40 Langusta – samobieżna wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa skonstruowana w Polsce jako gruntowna modernizacja wyrzutni radzieckiej BM-21 Grad. Langusta jest produkowana w Centrum Produkcji Wojskowej HSW w Stalowej Woli. Oprócz standardowych pocisków M-21OF, ma być wyposażana w pociski rakietowe Feniks-Z. Według stanu na styczeń 2018 r. SZ RP dysponują 75 egzemplarzami wyrzutni.

WR-40 Langusta
Wyrzutnia WR-40 Langusta na podwoziu Jelcz P662, 5 pułk artylerii
Wyrzutnia WR-40 Langusta na podwoziu Jelcz P662, 5 pułk artylerii
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Huta Stalowa Wola
Typ pojazdu samobieżna wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa
Załoga 6
Dane techniczne
Silnik Iveco
Osiągi
Prędkość 85 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
pociski M-21OF i pociski rakietowe Feniks-Z
Użytkownicy
Polska
WR-40 Langusta, 5 pułk artylerii

ZastosowanieEdytuj

Broń ta jest przewidziana jako wyposażenie dywizjonu artylerii rakietowej. Langusta przeznaczona jest do:

  • niszczenia urządzeń ogniowych i bojowych;
  • niszczenia fortyfikacji, umocnień i budowli;
  • obezwładniania i niszczenia siły żywej, zwłaszcza na rejonach ześrodkowania.

Ogólna charakterystykaEdytuj

Wyrzutnie są osadzane na podwoziu 6x6 o podwyższonej mobilności Jelcz P662D.35 z sześcioosobową kabiną załogi 144WPP (projektu Jelcza). Kabina posiada ochronę balistyczną w postaci opancerzenia poziomu 1 STANAG 4569. Nośność pojazdu osiąga 10 Mg (ton). Silnik Iveco części jezdnej ma moc 259 kW i pozwala na osiągnięcie maksymalnej prędkości na drogach utwardzonych do 85 km/godz.

Urządzenie jest wyposażone w terminal pojazdowy DD9620T i cyfrowy układ sterowania ogniem polskiego systemu WB Electronics oraz zestaw nawigacyjny Talin 5000. Łączność jest zapewniona przez radiostację pokładową UKF Fastnet Radmor RRC-9311 AP oraz współpracujące radiostacje indywidualne PRC-500 (system łączności wewnętrznej WB Electronics Fonet BMS) i układ zarządzania terenem walki Trop. Całość stanowi system kierowania ogniem (SKO).

Podstawowe charakterystyki uderzenioweEdytuj

Wyrzutnia posiada 40 luf kalibru 122,4 mm. Według danych udostępnionych przez producenta, czas zaprogramowania 40 zapalników pocisków umieszczonych w lufach to 3 minuty, a pełna salwa jest wykonywana w ciągu 20 sekund. Zasięg ostrzału wynosi od 40 do blisko 70 km (pociski FENIKS), a w przypadku standardowej amunicji wynosi 20km[1].

Stosowane są przede wszystkim standardowe pociski M-21OF radzieckiego pochodzenia (jak dla oryginalnych wyrzutni BM-21 Grad), które jednak nie pozwalają na wykorzystanie wszystkich możliwości systemu[2]. W Polsce powstała w Zakładach Produkcji Specjalnej w Bolechowie we współpracy z francuskim przedsiębiorstwem rodzina pocisków Feniks-Z, które dzięki zastosowaniu nowoczesnego układu napędowego mają zasięg ponad 40 km. Zamówienie na nie Inspektorat Uzbrojenia złożył w zakładach Mesko w 2013 r. z terminami dostaw od kolejnego roku, lecz z powodu problemów technicznych z pociskami, nie zostało ono dotąd zrealizowane (według stanu na 2017 rok)[2].

Służba w Wojsku PolskimEdytuj

W 2018 r. w Siłach Zbrojnych RP znajdowało się 75 egz. 122 mm wyrzutni rakietowych WR-40 „Langusta”. Wyrzutnie te znajdują się w składzie trzech dywizjonów artylerii rakietowej wchodzących w strukturę pułków artylerii. Ponadto, trzy egzemplarze wyrzutni wykorzystywane są do szkolenia specjalistów w Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia w Toruniu[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Wilewski, Feniksy dla artylerii http://www.polska-zbrojna.pl, dostęp 2016-05-19
  2. a b Michał Likowski, Precyzyjne pociski rakietowe dla Langusty?, „Raport – Wojsko Technika Obronność” nr 09/2017, s.30
  3. MON: Nowe pociski do Langusty, wyrzutnie dla Żelaznej Dywizji - Defence24, www.defence24.pl [dostęp 2019-02-11].

BibliografiaEdytuj