Otwórz menu główne

One Night Stand – zakończony cykl gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych co czerwiec w latach 2005-2008 przez World Wrestling Entertainment i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view. Nazwa gali odnosi się do jego oryginalnego formatu, będąc powrotem na jedną noc dla federacji Extreme Championship Wrestling (ECW). Cykl został ogłoszony w 2005, kiedy to wydanym przez WWE DVD o nazwie „The Rise and Fall of ECW” Paul Heyman, Rob Van Dam i Tommy Dreamer dyskutowali i asystowali przy zatwierdzeniu konceptu przez szefów WWE[1][2][3][4]. Dwie pierwsze gale odbyły się pod akronimem ECW, ale były zorganizowane przez WWE. Kiedy w 2006 utworzono brand ECW, One Night Stand stało się od przyszłego roku galą wszystkich trzech brandów[5] (Raw, SmackDown i ECW). Ostatnia gala została zorganizowana w 2008 i później zmieniona na Extreme Rules w 2009. Event z owego roku jest uznawany jako bezpośrednia kontynuacja One Night Stand, lecz gala z 2010 była promowana już jako oddzielny cykl ze swoją chronologią, oficjalnie anulując One Night Stand[6].

One Night Stand
Inne nazwy ECW One Night Stand (2005-06)
Promocja WWE
Brandy Raw (2007–08)
SmackDown (2007–08)
ECW (2005-08)
Pierwsza gala ECW One Night Stand (2005)
Ostatnia gala One Night Stand (2008)

Lista galEdytuj

Gala brandu ECW
Gala Lokalizacja Arena Walka wieczoru
ECW One Night Stand (2005)
12 czerwca 2005
Nowy Jork, Nowy Jork Hammerstein Ballroom The Dudley Boyz (Bubba Ray i D-Von) vs. Tommy Dreamer i The Sandman
Tag team match
ECW One Night Stand (2006)
11 czerwca 2006
Nowy Jork, Nowy Jork Hammerstein Ballroom John Cena (c) vs. Rob Van Dam
Extreme Rules match o WWE Championship
One Night Stand (2007)
3 czerwca 2007
Jacksonville, Floryda Jacksonville Veterans Memorial Arena John Cena (c) vs. The Great Khali
Falls Count Anywhere match o WWE Championship
One Night Stand (2008)
1 czerwca 2008
San Diego, Kalifornia San Diego Sports Arena Edge vs. The Undertaker
Tables, Ladders and Chairs match o zawieszony World Heavyweight Championship; jeśli Undertaker przegra, będzie musiał opuścić WWE

Wyniki galEdytuj

2005Edytuj

ECW One Night Stand (2005)
Motyw muzyczny Bodies” – Drowning Pool[7]
Informacje
Promocja World Wrestling Entertainment
Sponsor THQ
Data 12 czerwca 2005
Widownia 2 500
Hala Hammerstein Ballroom
Miejsce Nowy Jork, Nowy Jork
Gale pay-per-view – chronologicznie
One Night Stand – chronologicznie

ECW One Night Stand (2005) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE) dla zawodników związanych w przeszłości z federacją Extreme Championship Wrestling (ECW). Odbyła się 12 czerwca 2005 w Hammerstein Ballroom w Nowym Jorku. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się siedem walk. Walką wieczoru był tag team match, w którym The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley) pokonali Tommy'ego Dreamera i The Sandmana. Oprócz tego Chris Benoit pokonał Eddiego Guerrero poprzez submission.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1 Lance Storm (z Dawn Marie) pokonał Chrisa Jericho Singles match 07:22
2 Super Crazy pokonał Tajiri'ego (z The Sinister Ministrem i Mikey'em Whipwreckem) i Little Guido (z Tracy Smothers, Tonym Mamalukem, Big Guidem i J.T. Smithem) Three-Way Dance 06:12
3 Rey Mysterio pokonał Psicosisa Singles match 06:22
4 Sabu (z Billem Alfonso i Rob Van Damem) pokonał Rhyno Singles match 06:30
5 Chris Benoit pokonał Eddiego Guerrero poprzez submission Singles match 10:37
6 Mike Awesome pokonał Masato Tanakę Singles match 09:52
7 The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley) pokonali Tommy'ego Dreamera i The Sandmana Tag team match 10:52
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką

2006Edytuj

ECW One Night Stand (2006)
Motyw muzyczny Bodies” – Drowning Pool[8]
Informacje
Promocja World Wrestling Entertainment
Sponsor X-Men: The Official Game
Data 11 czerwca 2006
Widownia 2 460
Hala Hammerstein Ballroom
Miejsce Nowy Jork, Nowy Jork
Gale pay-per-view – chronologicznie
One Night Stand – chronologicznie

ECW One Night Stand (2006) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE) dla zawodników związanych w przeszłości z federacją Extreme Championship Wrestling (ECW). Odbyła się 11 czerwca 2006 w Hammerstein Ballroom w Nowym Jorku. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to druga gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się siedem walk. Walką wieczoru był Extreme Rules match o WWE Championship, gdzie posiadacz kontraktu Money in the Bank Rob Van Dam wykorzystał go i dzięki niemu zawalczył z mistrzem Johnem Ceną. Van Dam pokonał Cenę i zdobył mistrzostwo. Oprócz tego pojedynek pomiędzy Rey'em Mysterio i Sabu o World Heavyweight Championship w Extreme Rules matchu zakończył się bez rezultatu.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1 Tazz pokonał Jerry'ego Lawlera poprzez submission Singles match 00:35
2 Kurt Angle pokonał Randy'ego Ortona poprzez submission Singles match 15:07
3 The F.B.I. (Little Guido i Tony Mamaluke) (z Big Guidem) pokonali Tajiri'ego i Super Crazy'ego Tag team match 12:24
4 Rey Mysterio (c) vs. Sabu zakończyło się bez rezultatu Extreme Rules match o World Heavyweight Championship 09:10
5 Mick Foley, Edge i Lita pokonali Terry'ego Funka, Tommy'ego Dreamera i Beulah McGillicutty Intergender Extreme Rules match 18:45
6 Balls Mahoney pokonał Masato Tanakę Extreme Rules match 05:03
7 Rob Van Dam pokonał Johna Cenę (c) Extreme Rules match o WWE Championship
Rob Van Dam wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank
20:40
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką

2007Edytuj

One Night Stand (2007)
Motto gali Extreme Rules
Motyw muzyczny Famous” – Puddle of Mudd[9]
Informacje
Promocja World Wrestling Entertainment
Brandy Raw
SmackDown!
ECW
Sponsor Gilette
Data 3 czerwca 2007
Widownia 7 000
Hala Jacksonville Veterans Memorial Arena
Miejsce Jacksonville, Floryda
Gale pay-per-view – chronologicznie
One Night Stand – chronologicznie

One Night Stand (2007) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 3 czerwca 2007 w Jacksonville Veterans Memorial Arena w Jacksonville na Florydzie. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Falls Count Anywhere match o WWE Championship, w którym John Cena obronił mistrzostwo pokonując The Great Khali'ego. Oprócz tego Edge skutecznie obronił World Heavyweight Championship pokonując Batistę w Steel Cage matchu, zaś Bobby Lashley odzyskał ECW World Championship od Mr. McMahona pokonując go w walce typu Street Fight.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1D Santino Marella pokonał Chrisa Mastersa Singles match 04:13
2 Rob Van Dam pokonał Randy'ego Ortona Stretcher match 14:31
3 The ECW Originals (Tommy Dreamer i The Sandman) i CM Punk pokonali The New Breed (Elijaha Burke'a, Matta Strikera i Marcusa Cor Vona) Tables match 07:18
4 The Hardy Boyz (Matt Hardy i Jeff Hardy) (c) pokonali The World's Greatest Tag Team (Sheltona Benjamina i Charliego Haasa) Ladder match o World Tag Team Championship 17:17
5 Mark Henry pokonał Kane'a Lumberjack match 09:07
6 Bobby Lashley pokonał Mr. McMahona (c) (z Shanem McMahonem i Umagą) Street Fight o ECW World Championship 12:23
7 Candice Michelle pokonała Melinę poprzez submission Pudding match 02:55
8 Edge (c) pokonał Batistę Steel Cage match o World Heavyweight Championship 15:39
9 John Cena (c) pokonał The Great Khali'ego Falls Count Anywhere match o WWE Championship 10:30
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)

2008Edytuj

One Night Stand (2008)
Motto gali The One Night a Year When the WWE Goes Extreme
Motyw muzyczny „Hell Yeah” – Rev Theory[10]
Informacje
Promocja World Wrestling Entertainment
Brandy Raw
SmackDown!
ECW
Sponsor Gilette
Data 1 czerwca 2008
Widownia 9 961
Hala San Diego Sports Arena
Miejsce San Diego, Kalifornia
Gale pay-per-view – chronologicznie
One Night Stand – chronologicznie

One Night Stand (2008) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 1 czerwca 2008 w San Diego Sports Arena w San Diego w Kalifornii. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to czwarta i ostatnia gala w chronologii cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W Tables, Ladders and Chairs matchu będącym walką wieczoru, Edge pokonał The Undertakera i zdobył zawieszony World Heavyweight Championship. Ponadto tego Triple H obronił WWE Championship pokonując Randy'ego Ortona w Last Man Standing matchu.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1D Matt Hardy pokonał Sheltona Benjamina Singles match
2 Jeff Hardy pokonał Umagę Falls Count Anywhere match 09:27
3 Big Show pokonał Tommy'ego Dreamera, Johna Morrisona, CM Punka i Chavo Guerrero Singapore Cane match 08:35
4 John Cena pokonał Johna „Bradshaw” Layfielda First Blood match 14:30
5 Beth Phoenix pokonała Melinę „I Quit” match 09:14
6 Batista pokonał Shawna Michaelsa Stretcher match 17:03
7 Triple H (c) pokonał Randy'ego Ortona Last Man Standing match o WWE Championship 13:15
8 Edge pokonał The Undertakera Tables, Ladders and Chairs match o zawieszony World Heavyweight Championship 23:50
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ryan Allen: Tommy Dreamer put in charge of ECW "One Night Stand" Pay Per View. WrestleView, 2005-02-24. [dostęp 2007-09-18].
  2. Ryan Allen: Dreamer contacts 2 more former ECW stars for One Night Stand PPV.... WrestleView, 2005-02-25. [dostęp 2007-09-18].
  3. Adam Martin: ECW event rivalry note, WWE contacts TNA about talent + Joey Styles. WrestleView, 2005-03-07. [dostęp 2007-09-18].
  4. Adam Martin: Update on Brock Lesnar & WWE lawsuit, Paul Heyman/ECW PPV, more. WrestleView, 2005-03-07. [dostęp 2007-09-18].
  5. WWE Launches ECW As Third Brand. 2006-05-25. [dostęp 2016-04-27].
  6. WWE Extreme Rules History. World Wrestling Entertainment, 2009. [dostęp 2010-04-25].
  7. Kara Medalis: Bodies. World Wrestling Entertainment, November 27, 2006. [dostęp September 12, 2007].
  8. Kara Medalis: Bodies. World Wrestling Entertainment, 2006-11-27. [dostęp 2007-09-21].
  9. Kara Medalis: Puddle of Mudd rocks One Night Stand. WWE, 2007-06-06. [dostęp 2007-10-09].
  10. Official One Night Stand website. WWE. [dostęp 2008-05-25].

Linki zewnętrzneEdytuj