Otwórz menu główne

Wacław Iwaszkiewicz (pilot)

polski pilot wojskowy, pułkownik
Ten artykuł dotyczy pilota. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Wacław Iwaszkiewicz (ur. 14 marca 1893 w Kownie, zm. 13 lutego 1963 w Londynie) – pułkownik pilot Wojska Polskiego.

Wacław Iwaszkiewicz
Ilustracja
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1893
Kowno, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 13 lutego 1963
Londyn, Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby od 1919
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 4 Eskadra Wywiadowcza
6 Pułk Lotniczy
5 Pułk Lotniczy
Grupa Szkół Lotniczych
3 Grupa Lotnicza
Armia „Łódź”
Stanowiska dowódca eskadry
dowódca dywizjonu
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku
dowódca grupy
dowódca lotnictwa armii
Główne wojny i bitwy Wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Kampania francuska 1940
Odznaczenia
PilotPolowy.jpg
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej
X-lecie Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Marszałek Edward Rydz-Śmigły wpisuje się do księgi pamiątkowej po wbiciu gwoździa w drzewce chorągwi; obok gwóźdź wbija komendant Szkoły płk pil. Wacław Iwaszkiewicz

ŻyciorysEdytuj

Przed I wojną światową ukończył Morski Korpus Kadetów w Petersburgu i rozpoczął służbę w rosyjskiej flocie. W 1917 r. odbył przeszkolenie w Szkole Pilotów Morskich w Petersburgu. W lutym 1919 r. przyjęty został do Wojska Polskiego. Latem 1919 r. dowodził m.in. 4 Eskadrą Wywiadowczą w wojnie polsko-bolszewickiej. Latał następnie w 11, 13 i 14 eskadrze wywiadowczej.

Z dniem 15 września 1924 roku został wyznaczony na stanowisko pełniącego obowiązki wojskowego komisarza lotniczego w Oddziale IV Sztabu Generalnego z równoczesnym pełnieniem obowiązków oficera łącznikowego przy Ministerstwie Kolei Żelaznych, pozostając oficerem nadetatowym 2 pułku lotniczego w Krakowie-Rakowicach[1]. W lipcu 1928 roku został przeniesiony z 11 do 6 pułku lotniczego we Lwowie na stanowisko dowódcy dywizjonu[2]. W listopadzie tego roku został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[3]. W styczniu 1930 roku został przeniesiony do 5 pułku lotniczego w Lidzie na stanowisko dowódcy pułku[4]. W listopadzie 1936 roku został komendantem Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie, które w następnym roku zostało przemianowane na Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1. W listopadzie 1938 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy Grupy Szkół Lotniczych. W czerwcu 1939 roku objął dowództwo 3 Grupy Lotniczej w Warszawie.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził lotnictwem i obroną przeciwlotniczą Armii „Łódź”. 18 maja 1940 roku, we Francji mianowany został komendantem Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Lyon-Bron. 17 lipca tego roku, przez Oran, Casablankę i Gibraltar, ewakuuje się do Glasgow. W Wielkiej Brytanii powierzono mu funkcję I zastępcy Inspektora Sił Powietrznych. Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji. Zmarł w Londynie 1963 roku.

AwanseEdytuj

  • major – 31 marca 1924 r. ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 r. i 2. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych (w 1928 r. – 1. lokata)
  • podpułkownik – 18 lutego 1930 r. ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 r. i 3. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych
  • pułkownik – 1936 r.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 97 z 25 września 1924 roku, s. 541.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 224.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 374.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 387.
  5. Dziennik Personalny MSWojsk Nr 8/1931, s. 359
  6. Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych G.M.I.L. 1254 z 1926 r. (Dziennik Personalny z 1926 r. Nr 12, s. 70)
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928 roku, s. 4367.
  8. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 283.

BibliografiaEdytuj

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 12, 851, 862.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 536, 547.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 228, 743.
  • Ewakuacja Centrum Wyszkolenia Lotnictwa z Francji w 1940 r. Relacja płk. pil. Wacława Iwaszkiewicza, wstęp i oprac. dr hab. Andrzej Olejko, Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 1 (216), Warszawa 2007, s.151.