Wacław Kluczyński

Pułkownik Wojska Polskiego

Wacław Kluczyński (ur. 1 listopada 1890 w Czeczersku, zm. 12 grudnia 1951 w Gnieźnie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Wacław Kluczyński
Ilustracja
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1890
Czeczersk
Data i miejsce śmierci 12 grudnia 1951
Gniezno
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie
Formacja I Korpus Polski w Rosji
Jednostki 69 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

ŻyciorysEdytuj

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Od 5 marca do 24 września 1919 był dowódcą Baonu Zapasowego 24 Pułku Piechoty[1]. 30 października 1919 został wyznaczony na stanowisko sztabowego oficera inspekcyjnego piechoty (od 1 czerwca 1920 – Okręgowy Inspektor Piechoty) Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”[2][3][4]. 30 lipca 1920 zarządzono jego przeniesienie do 52 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych[5], a później przeniesienie do dyspozycji Dowództwa Frontu Północno-Wschodniego[6]. Faktycznie 1 września 1920 objął dowództwo 69 Pułku Piechoty[7][8] i sprawował je przez ponad czternaście lat[9][10][11][12][13]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 234. lokatą w korpusie oficerów piechoty[14], a 16 marca 1927 mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty[15]. W czerwcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego[16], a następnie przeniesiony w stan spoczynku.

W sierpniu 1939 został zmobilizowany i przydzielony do Kwatery Głównej Armii „Poznań” na stanowisko dowódcy Obrony Przeciwlotniczej[17][18]. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w Oflagu X B. 8 kwietnia 1940 został przeniesiony do Oflagu X A Sandbostel, a 20 kwietnia 1942 do Oflagu II C Woldenberg[19].

Zmarł 12 grudnia 1951[18].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jarno 2003 ↓, s. 83, 125, 162.
  2. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 6 z 26 stycznia 1920 roku, pkt 1.
  3. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 96 z 9 grudnia 1919 roku, poz. 3839.
  4. Jarno 2003 ↓, s. 35-36, 43-44.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 11 sierpnia 1920 roku, s. 727.
  6. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 82 z 2 września 1920 roku, pkt 1000.
  7. Księga chwały 1992 ↓.
  8. Filary 1928 ↓, s. 23.
  9. Spis oficerów 1921 ↓, s. 195, 691.
  10. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 323, 399.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 286, 342.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 83, 161.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 17, 597.
  14. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 26.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 19 marca 1927 roku, s. 91.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 55.
  17. Bauer i Polak 1983 ↓, s. 463, tu błędnie jako płk st. sp. Antoni Kluczyński.
  18. a b Głowacki 1985 ↓, s. 345.
  19. Straty ↓.
  20. M.P. z 1933 r. nr 63, poz. 81.
  21. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 17.
  22. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 83.

BibliografiaEdytuj