Wacław Mejbaum (historyk)

Wacław Mejbaum (ur. 17 maja 1887 we Lwowie - zm. 4 kwietnia 1948 w Wałbrzychu) – polski historyk, badacz dziejów XIX wieku, członek Naczelnej Komendy Obrony Lwowa w listopadzie 1918 roku[1].

ŻyciorysEdytuj

Był absolwentem Uniwersytetu Lwowskiego, uczniem Szymona Askenazego[2]. W 1912 uzyskał tytuł doktora nauk historycznych na podstawie pracy O tron Stanisława Augusta (Studium historyczne dotyczące elekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego i prób jego detronizacji). Czołowy działacz Zespołu Stu. Redaktor lwowskiego Słowa Polskiego[3].

Z małżeństwa z Marią Walerią Deryng (1889-1962) nauczycielką gry na fortepianie i śpiewu miał córkę Wandę i synów Mestwina (1918-1926) oraz Wacława.

Wybrane publikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Eugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918-1919, t. I, Warszawa 2010, s. 35.
  2. M. Hoszowska, Szkoła Szymona Askenazego, „Res Historica“, 2017, 43, s. 129.
  3. J. Maguś, „Słowo Polskie“ w latach 1918-1928. Organ prasowy Narodowej Demokracji, Lublin 2019, s. 56.

BibliografiaEdytuj