Otwórz menu główne

Wacław Solski (Wacław Pański) (ur. 5 września 1897 w Łodzi, zm. 19 września 1990 w Nowym Jorku) – polski pisarz.

Jego ojcem był Aleksander Pański, znany łódzki lekarz, bratem Jerzy Pański – działacz polityczny okresu PRL. W 1915 zamieszkał w Rosji. W 1917 roku wstąpił do Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, Polskiego Zrzeszenia Socjalistycznego i był dziennikarzem dziennika Polska Prawda wydawanego w Mińsku. Solski działał też jako członek mińskiego Komitetu Wykonawczego Rady Robotniczej. Próbował przedostać się przez front niemiecko-rosyjski do Kongresówki, znalazł się jednak w więzieniu niemieckim a następnie polskim. W 1918 powrócił na Białoruś, w Mińsku pracował jako redaktor Sztandaru Komunizmu. Jako członek delegacji radzieckiej wziął udział w rokowaniach w Rydze które zakończyły wojnę polsko-bolszewicką. Następnie był korespondentem dziennika Izwiestija w Paryżu i Berlinie, do ZSRR powrócił w 1925 roku. Opuścił ZSRR w roku 1928 i wyjechał do Niemiec, zerwał wtedy z komunizmem. Mieszkał w Paryżu i Londynie. W 1945 zamieszkał w USA.

DziełaEdytuj

  • Władza (1976) – powieść
  • Moje wspomnienia, Biblioteka Kultury, tom 270, Instytut Literacki, Paryż, 1977 (autobiografia).
  • Żółta trójka (1989) – wybór opowiadań

Linki zewnętrzneEdytuj