Wacław Wilczyński

ekonomista polski

Wacław Wilczyński (ur. 31 lipca 1923 w Warszawie, zm. 23 grudnia 2008 w Poznaniu) – polski profesor nauk ekonomicznych, uczeń Edwarda Taylora, członek PZPR w latach 19481981[2].

Wacław Wilczyński
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1923
Warszawa
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 2008
Poznań
profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater Akademia Handlowa w Poznaniu.
Doktorat 30 czerwca 1959
Habilitacja 1963
Szkoła Główna Handlowa w Warszawie
Profesura 1970[1]
Uczelnia Akademia Ekonomiczna w Poznaniu
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia PolskiMedal Komisji Edukacji Narodowej Krzyż Armii Krajowej
Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan – grób W. Wilczyńskiego

ŻyciorysEdytuj

Jego ojciec Wacław był pracownikiem Banku Polskiego, w latach 30-tych zastępcą Dyrektora Polskiej Kasy Rządowej w ówczesnym Wolnym Mieście Gdańsku W czasie wojny podharcmistrz Szarych Szeregów i oficer Armii Krajowej. W 1943 w tajnym Liceum Ziem Zachodnich zdał maturę. W 1948 roku ukończył Akademię Handlową w Poznaniu. Pracę doktorską „Ewolucja teorii konkurencji” obronił 30 czerwca 1959. W 1963 habilitował się na podstawie rozprawy „Rynek sprzedawcy i rynek nabywcy a optymalne wykorzystanie zasobów” w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Pod koniec lat sześćdziesiątych wykładał na katolickim uniwersytecie w Leuven (Belgia). W 1970 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk ekonomicznych, a w 1976 prof. zwyczajnego. Na przełomie lat 70. i 80. był konsultantem w zespole reformatorskim Leszka Balcerowicza. Po ogłoszeniu stanu wojennego wystąpił z PZPR. Później członek Rady Ekonomicznej przy rządzie Tadeusza Mazowieckiego, w latach 1993–1997 stał na czele Rady Ekonomicznej przy prezesie Narodowego Banku Polskiego.

Był wykładowcą Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu, a także publicystą „Wprost”. Popierał gospodarkę rynkową jako ustrój gospodarczy oraz zdecydowane kroki naprawcze w sferze polityki i ekonomii. Był zwolennikiem „radykalnej terapii ustrojowej, oznaczającej zdecydowany, nie rozkładany w czasie przełom w stosunkach ekonomicznych”[3].

Za ogół swej działalności naukowej i publicystycznej odznaczony został Krzyżem Kawalerskim (1966) i Komandorskim (1972) – Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1998). W 1993 roku otrzymał tytuł Zasłużony dla Miasta Poznania. Za upowszechnianie wiedzy – Medal Komisji Edukacji Narodowej. Był także odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Medalem „Za zasługi dla ZHP”, Złotą Odznaką PTE.[4]

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Podstawowe kierunki współczesnej teorii konkurencji. Studium krytyczne (PTE, Poznań 1960)
  • Rachunek ekonomiczny a mechanizm rynkowy (1965)
  • Teoretyczne podstawy stymulacji postępu naukowo-technicznego (1974)
  • Przewodnik metodyczny do nauki historii myśli ekonomicznej (1992, współautor, ​ISBN 83-85530-08-8​)
  • Moje boje nad bzdurą (ekonomiczną): wybór felietonów (1992-1994) (1995, wybór felietonów, ​ISBN 83-85972-16-1​)
  • Ekonomia i polityka gospodarcza okresu transformacji: wybór prac z lat 1991–1995 (1996, ​ISBN 83-86808-29-2​)
  • Pochodne instrumenty finansowe (1996, współautor pracy zbiorowej, ​ISBN 83-907339-0-0​)
  • Wrogie państwo opiekuńcze, czyli Trudna droga Polski do gospodarki rynkowej: felietony z tygodnika „Wprost” z lat 1995–1999 (1999, ​ISBN 83-01-12902-6​)
  • Rynek i pieniądz w Polsce u progu XXI wieku (2000, ​ISBN 83-88048-22-8​)
  • Polski przełom ustrojowy 1989-2005: ekonomia epoki transformacji (2005, ​ISBN 83-7205-217-4​)

PrzypisyEdytuj

  1. Wacław Wilczyński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL, materiały Służby Bezpieczeństwa (1967–1987), wybór, wstęp i opracowanie: Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, t. I, Warszawa 2009, s. 373.
  3. Wacław Wilczyński: Wrogie państwo opiekuńcze, czyli trudna droga Polski do gospodarki rynkowej. Warszawa – Poznań: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999, s. 11. ISBN 83-01-12902-6.
  4. Wspomnienie o prof. Wacławie Wilczyńskim

BibliografiaEdytuj

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993, s. 788 (tu miejsce urodzenia: Warszawa).