Otwórz menu główne

Wacław Zawadzki, pierwotnie Józef Lewin-Łaski, ps. Puchatek (ur. 30 listopada 1899 w Warszawie[1], zm. 28 lipca 1978 w Warszawie) – polski bibliofil, historyk, członek Komitetu Obrony Robotników i Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”.

Wacław Zawadzki
Puchatek
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1899
Warszawa
Data i miejsce śmierci 28 lipca 1978
Warszawa
Zawód, zajęcie antykwariusz
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Działacz PPS, za działalność w niej więziony przed I wojną światową na Cytadeli, ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920. W okresie międzywojennym studiował historię oraz prowadził antykwariat wysyłkowy. W 1931 roku został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami[2].

W czasie II wojny światowej znalazł się w getcie warszawskim. Organizował tam tajne nauczania oraz kolportaż podziemnej prasy. W 1942 w getcie zginęła jego żona, on sam, wraz z córką, opuścił potajemnie getto w styczniu 1943. Po zakończeniu wojny nie powrócił do nazwiska rodowego, pozostając przy wynikającym z dokumentów używanych w czasie okupacji.

Od 1945 do 1948 był dyrektorem Spółdzielni Wydawniczej „Wiedza”. Należał do PPS (wydalony w 1948), a w latach 1956-1967 do PZPR. Został usunięty z partii w związku z podpisaniem listu w obronie Leszka Kołakowskiego. Od 1955 pracował w Państwowym Instytucie Wydawniczym, gdzie zajmował się przede wszystkim edycją pamiętników, m.in. w serii Biblioteka Pamiętników Polskich i Obcych. Był także tłumaczem. W latach 70. zaangażował się w działania opozycji. Był sygnatariuszem Listu 59 przeciwko zmianom w konstytucji i członkiem KOR (od 30 października 1976) i KSS KOR. Należał do Polskiego PEN Clubu i Związku Literatów Polskich.

Prace edytorskieEdytuj

  • Daniel Chodowiecki: 64 reprodukcje (1953)
  • Pamiętniki dekabrystów. T. 3, Sprawy dekabrystowskie w pamiętnikarstwie polskim (1960)
  • Polska Stanisławowska w oczach cudzoziemców. T. 1 i 2 (1963)
  • Longin Pantielejew Wspomnienia (1964)
  • Antoni Rolle Gawędy historyczne (1966)
  • Antoni Rolle Sylwetki literackie (1966)
  • August Iwański Pamiętniki 1832-1876 (1968)
  • Karol Frankowski Moje wędrówki po obczyźnie (1973)
  • Gottlieb Langner Pamiętnik dorożkarza warszawskiego: 1832-1857 (1975)
  • Anthelme Brillat-Savarin Fizjologia smaku albo Medytacje o gastronomii doskonałej (1977)

OdznaczeniaEdytuj

23 września 2006 roku Prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie Wacława Zawadzkiego Krzyżem Komandorskim Orderem Odrodzenia Polski za „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w kraju”[3].

Życie prywatneEdytuj

Jego córką jest Wiktoria Śliwowska.

PrzypisyEdytuj

  1. Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1970, opracował Lesław M. Bartelski, Warszawa 1972
  2. Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami, Krzyża Niepodległości i Medalu Niepodległości (pol.). Monitor Polski 1931 nr 64 poz. 100. [dostęp 2018-02-24].
  3. Spotkanie po latach – uroczystości z okazji 30-lecia KOR w Pałacu Prezydenckim. 2006-09-23. [dostęp 2011-01-11].

BibliografiaEdytuj

  • Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1970, opracował Lesław M. Bartelski, Warszawa 1972
  • Gazeta Wyborcza Duży Format nr 37/698, 18 IX 2006.
  • Dokumenty Komitetu Obrony Robotników i Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”, wstęp i opracowanie Andrzej Jastrzębski, wyd. PWN i Aneks, Warszawa 1994, str.724 (tam nekrolog)