Wagashi

tradycyjne słodycze japońskie

Wagashi (jap. 和菓子 wa-gashi) – tradycyjne japońskie słodycze, które często serwowane są z herbatą. Wagashi są zazwyczaj wytwarzane z roślinnych składników[1], zwykle robione z mochi, anko i owoców.

Hotaru (świetlik) wagashi

HistoriaEdytuj

W Japonii słowo oznaczające słodycze, kashi (jap. 菓子), pierwotnie odnosiło się do owoców i orzechów[2]. Chińczycy nauczyli się produkcji cukru od Hindusów i zaczęli handlować nim z Japonią[2]. Handel rozwinął się i cukier stał się powszechną przyprawą z końcem okresu Muromachi[2]. Pod wpływem wprowadzenia herbaty, chińskich słodyczy i przekąsek oraz dim sum, w Japonii zaczęto produkcję wagashi w okresie Edo[3].

RodzajeEdytuj

  • Anmitsu: schłodzone galaretowate kostki (kanten) z owocem.
  • Amanattō: (pierwotnie amananattō) gotowana na wolnym ogniu fasola azuki lub inny gatunek fasoli z cukrem i suszone; amanattō i nattō nie są podobne, mimo zbieżności nazw.
  • Botamochi: słodka ryżowa kula pokryta anko.
  • Daifuku: ogólne określenie dla mochi nadziewanego anko.
  • Dango: niewielka, lepka kulka ze słodkiego mochi, zwykle nadziewana na patyk.
  • Dorayaki: okrągły, płaski wyrób składający się z kasutery (z port. pão de Castela, chleb z Kastylii – rodzaj ciasta biszkoptowego, sprowadzonego do Japonii przez kupców portugalskich w XVI w.) owiniętej wokół anko.
  • Hanabiramochi: płaski, czerwono-biały wyrób z mochi owinięty wokół anko i paska kandyzowanego gobō (łopianu).
  • Ikinari dango: gotowana na parze bułeczka z kawałkiem batata i anko w środku, jest to lokalny wyrób w prefekturze Kumamoto.
  • Imagawayaki (także kaitenyaki): anko otoczone w cieście i usmażone.
  • Konpeitō: cukierki z cukru kryształu.
  • Kusa mochi: „trawiaste” mochi, słodkie mochi połączone z japońską bylicą pospolitą (yomogi), otaczające środek z anko.
  • Kuzumochi: ciastka zrobione z mąki arrarutowej otrzymywanej z rośliny o nazwie kuzu (lub kudzu, ang. arrowroot, maranta trzcinowa, Maranta arundinacea L.).
  • Kuri kinton: mieszanka tłuczonych, słodkich ziemniaków z osłodzonymi kasztanami.
  • Manjū: gotowana na parze masa an otoczona ciastem z mąki pszennej lub ryżowej, dostępna w wielu kształtach, takich jak brzoskwinie, króliki i grzyby matsutake
  • Mochi: ciasto z klejącego ryżu.
  • Monaka: środek z anko ułożony pomiędzy dwoma chrupiącymi, słodkimi krakersami ryżowymi.
  • Oshiruko (także zenzai): gorący deser z anko w postaci zupy z pływającymi w nim małymi mochi.
  • Rakugan: małe, bardzo twarde i słodkie ciastko, robione z mąki ryżowej i mizuame.
  • Sakuramochi: ciasto ryżowe wypełnione anko i zawinięte w marynowany liść wiśni.
  • Taiyaki: podobnie jak imagawayaki, środek z anko jest otoczony warstwą smażonego ciasta, ale w kształcie ryby.
  • Uirō: parzone ciasto z mąki ryżowej i cukru, podobne do mochi.
  • Warabimochi: tradycyjnie wykonane z warabi i podawane z kinako i kuromitsu.
  • Yatsuhashi: cienkie arkusze gyūhi, dostępne w różnych smakach, takich jak cynamon, a czasami złożone w trójkąt wokół kuli z czerwonego anko.
  • Yōkan: jeden z najstarszych wagashi w postaci pasty lub galaretki z anko, utwardzonych agarem z dodatkiem cukru.
  • Akumaki: jeden z wyrobów cukierniczych, wytwarzanych zwłaszcza w czasie Dnia Dziecka (święta chłopców 5 maja) w prefekturach na Kiusiu: Kagoshima, Miyazaki i Kumamoto.
Wagashi
Niektóre z wagashi podawane podczas japońskiej ceremonii picia herbaty
Wagashi z herbatą matcha

KlasyfikacjaEdytuj

Wagashi są klasyfikowane według metod produkcji i wilgotności. Zawartość wilgoci jest bardzo ważna, ponieważ wpływa na trwałość.

  • Namagashi (jap. 生菓子) (wilgotność 30% lub więcej)
    • Jō namagashi (jap. 上生菓子)
    • Mochi mono (jap. もち物)
    • Mushi mono (jap. 蒸し物) (parzony wyrób cukierniczy)
    • Yaki mono (jap. 焼き物) (pieczony wyrób cukierniczy)
      • Hiranabe mono (jap. 平なべ物)
      • Ōbun mono (jap. オーブン物)
    • Nagashi mono (jap. 流し物)
    • Neri mono (jap. 練り物)
    • Age mono (jap. 揚げ物) (smażony wyrób cukierniczy)
  • Han namagashi (jap. 半生菓子) (wilgotność 10%–30%)
    • An mono (jap. あん物)
    • Oka mono (jap. おか物)
    • Yaki mono (jap. 焼き物) (pieczony wyrób cukierniczy)
      • Hiranabe mono (jap. 平なべ物)
      • Ōbun mono (jap. オーブン物)
    • Nagashi mono (jap. 流し物)
    • Neri mono (jap. 練り物)
  • Higashi (jap. 干菓子) (wilgotność 10% lub mniej)
    • Uchi mono (jap. 打ち物)
    • Oshi mono (jap. 押し物)
    • Kake mono (jap. 掛け物)
    • Yaki mono (jap. 焼き物) (pieczony wyrób cukierniczy)
    • Ame mono (jap. あめ物) (cukierki)

PrzypisyEdytuj

  1. Alice Gordenker, “So What the Heck is That?: Wagashi”, Japan Times, s. 11.
  2. a b c Ashkenazi 2000 ↓, s. 106.
  3. Ashkenazi 2000 ↓, s. 107.

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj