Otwórz menu główne

Waldemar Stanisław Hinc (ur. 6 maja 1925 w Wyszogrodzie, zm. 18 grudnia 2018) – polski architekt[2].

Waldemar Hinc
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1925
Wyszogród[1]
Data śmierci 18 grudnia 2018
Zawód, zajęcie architekt
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Życie i działalnośćEdytuj

W 1952 uzyskał dyplom na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i w tym samym roku został członkiem Oddziału Warszawskiego SARP. W latach 1952–2010 był związany z Biurem Projektów Budownictwa Ogólnego w Warszawie, gdzie od 1974 był kierownikiem pracowni. Był między innymi współautorem wraz z Janem Bogusławskim i Wojciechem Kowalczykiem projektu budynku Ambasady PRL w Moskwie oraz wraz z Ryszardem Trzaską budynku Politechniki w Białymstoku z 1981, wyróżnionego Nagrodą Ministra Budownictwa. Był także projektantem Hali Judo AWF w Warszawie oraz Europejskiego Centrum Promocji Kultury Regionalnej i Narodowej „Matecznik-Mazowsze” w Otrębusach-Karolinie[2].

Był członkiem Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP[3]. Rzeczoznawca SARP[1].

Do końca życia był silnie związany z rodzinnym Rogozinem. Uczestniczył w życiu szkoły podstawowej im. swojego ojca, Czesława Hinca. Był wielkim pasjonatem historii swoich rodzinnych stron oraz historii rodu Hinców, którą starał się usystematyzować we własnych publikacjach. Do dziś jego książka, Sklepienie i kamień. Opowieść o Rogozinie, pozostaje podstawowym źródłem wiedzy m.in. na temat czasów okupacji hitlerowskiej ziem Mazowsza Płockiego.

PublikacjeEdytuj

  • Czas miniony: Płock - Małachowianka, Warszawa 2011,
  • Wyszogród – smuga pamięci, Pułtusk 2011,
  • Sklepienie i kamień. Opowieść o Rogozinie, Pułtusk 2011,
  • Kształt czasu, Warszawa 2012,
  • Hińcowie, Warszawa 2016.

PrzypisyEdytuj

  1. a b arch. Waldemar Stanisław Hinc (pol.). Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2019-08-21].
  2. a b arch. Waldemar Hinc (pol.). inmemoriam.architektsarp.pl. [dostęp 2018-12-23].
  3. Waldemar Hinc (pol.). bpbo.com.pl. [dostęp 2018-12-23].