Walerian Krzeczunowicz

Walerian Krzeczunowicz herbu własnego (ur. 26 września 1790 w Stanisławowie, zm. 1866 w Bołszowcach) – polski ziemianin, szlachcic, działacz społeczny, hodowca i rolnik, autor publikacji z zakresu hodowli.

Walerian Krzeczunowicz
Herb
Krzeczunowicz
Data i miejsce urodzenia 26 września 1790
Stanisławów
Data i miejsce śmierci 1866
Bołszowce
Żona

Joanna z Manugiewiczów

Dzieci

Kornel
Ignscy
Izydora

Walerian pochodził ze starej ormiańskiej rodziny od wieków osiadłej w Polsce i związanej ze Lwowem, której udokumentowane dzieje sięgały czasów założenia Stanisławowa w 1662. Był protoplastą nowej linii brzeżańsko-lwowskiej rodu Krzeczunowiczów (wcześniej istniała linia korszowska).

Dzięki swoim predyspozycjom hodowlano-handlowym dorobił się fortuny i stał się właścicielem majątków: Bołszowce, Bołuszów, Czernielów, Kozarę, Żurawienko i Jaryczów pod Lwowem. W majątkach tych zdobywali wykształcenie gospodarcze liczni młodzi ziemianie. Walerian Krzeczunowicz organizował różnego rodzaju pokazy i wystawy rolnicze, był fundatorem szkół rolniczych i wzorowych gospodarstw wiejskich, a także zabiegał o utworzenie szkoły weterynaryjnej we Lwowie. Jest autorem m.in. broszur o pszczelarstwie, hodowli koni i jedwabników.

W 1842 roku złożył osobiście w Wiedniu na ręce kanclerza Metternicha projekt zniesienia pańszczyzny opracowany przez polskich galicyjskich ziemian, który został odrzucony.

Został członkiem pierwszej rady nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie od 1860 do 1864[1] od 1860. Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek jego Komitetu (7 lutego 1856 - 30 stycznia 1866)[2][3].

Zmarł około roku 1866 i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie w rodzinnej Kaplicy Krzeczunowiczów.

Synem Waleriana Krzeczunowicza był Kornel (1815-1881), wnukiem Aleksander, a prawnukiem Kornel (1894-1988). Praprawnukiem jest Andrzej (ur. 1930).

PrzypisyEdytuj

  1. 50-lecie Krakowskiego „Tow. Wzaj. Ubezpieczeń”. Pierwszy Zarząd. „Kurier Kolejowy i Asekuracyjny”, s. 3, Nr 11 (568) z 1 czerwca 1911. 
  2. Tadeusz Łopuszański, Pamiętnik c. k. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego 1845-1894, Lwów 1894, s. 84
  3. Handbuch des Lemberger Sttathalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1856, s. 266; 1857, s. 354; 1858, s. 249; 1859, s. 266; 1860, s. s. 269; 1861, s. 401; 1862, s. 413; 1863, s. 423; 1864, s. 432; 1865, s. 446; 1866, s. 461.

BibliografiaEdytuj