Otwórz menu główne

Walerian Aleksandrowicz Zubow (ur. 1771, zm. 1804) – rosyjski wojskowy. Jego braćmi byli Nikołaj Zubow i Płaton Zubow.

Walerian Zubow
Валериан Александрович Зубов
Ilustracja
1793
generał en chef
Data urodzenia 28 listopada 1771
Data i miejsce śmierci 21 lipca 1804
Petersburg
Przebieg służby
Lata służby 1785-1796, 1800-1801
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Jednostki Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk, Lejb-Gwardyjski Konny Pułk, Lejb-Gwardyjski Izmaiłowski Pułk
Główne wojny i bitwy Wojna rosyjsko-turecka (1787-1792), Wojna polsko-rosyjska 1792, Powstanie kościuszkowskie, Wojna rosyjsko-perska (1796)
Odznaczenia
Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – II klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – III klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Czarnego Orła (Prusy)

ŻyciorysEdytuj

Służbę oficerską rozpoczął w pułku preobrażeńskim gwardii, potem w gwardii konnej. Jego starszy brat Płaton Zubow, faworyt Katarzyny II, wspomógł jego karierę. W roku 1789 Zubow awansował na podpułkownika, następnie brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej (1787-1792), kampanii przeciwko Polsce i przeciwko insurekcji kościuszkowskiej (jako już generał-major), w czasie których stracił nogę. Nowy car, Paweł I Romanow, zwolnił go ze służby, ale w 1800 roku powołał na dyrektora II. Korpusu Kadetów i zwrócił skonfiskowany wcześniej majątek. Zubow poparł spisek na życie Pawła I.

BibliografiaEdytuj