Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy walki klasyków z romantykami we Francji w 1830 roku. Zobacz też: walka romantyków z klasykami we wczesnym romantyzmie polskim w latach 1822-1830.

Walka klasyków z romantykami – literackie zjawisko francuskie odnoszące się do bitwy artystycznej z roku 1830 jaka towarzyszyła końcowi jednej epoki w historii sztuki we Francji i narodzinom nowej: klasycyzm i ideały oświeceniowe odchodziły w cień, na plan pierwszy wysuwał się romantyzm.

Bezpośrednim powodem do wybuchu, jakby się dziś powiedziało – medialnej – bitwy, była prapremiera dramatu Victora Hugo pod tytułem "Hernani", ponieważ najwyraźniej eksponowała nowe podejście do pisarstwa.

Już wcześniej Francja, a z nią właściwie cała Europa poznała inne, wcześniejsze dzieła romantyzmu, gdyż aż do końca XIX wieku wykształceni ludzie posługiwali się językiem francuskim, a więc twórczość francuska emanowała na cały obszar kultury europejskiej i amerykańskiej. Inne dzieła nie były jednak tak rewolucyjne w formie, skupiały się bardziej na ekspresji emocji. Dopiero "Hernani" wywołał burzę:

HernaniEdytuj

"Hernani", sztuka Victora Hugo napisana w roku 1829, stał się pretekstem do gwałtownej polemiki między zwolennikami oświecenia (klasycyzmu) a romantykami. Głównym powodem "walki o Hernaniego" były nowatorskie i niekonformistyczne zmiany języka sztuki dramatycznej, jakie Hugo zastosował z całą świadomością, że wywoła burzę. Hugo dokonał zamachu na zasady dotychczasowej estetyki: zniósł sztywne reguły wersyfikacji, wprowadził zwykły język mówiony, dotąd zakazany w "prawdziwej sztuce", zastosował zwroty popularne, wręcz pospolite, oraz wyzywające metafory. Sztuka opowiada historię rewolty przeciw królowi z punktu widzenia pewnego Hiszpańskiego arystokraty. Premiera sztuki wywołała głośny skandal, jednak ideały romantyzmu były już na tyle zakorzenione w umysłach, że został on uznany we Francji za prawdziwy styl, po czym stał się stylem oficjalnym.