Wallada bint al-Mustakfi

Wallada właściwie Wallada bint al-Mustakfi (arab. ‏ولادة بنت المستكفي‎, ur. 994 w Kordobie – zm. 26 marca 1091[1]) – arabska poetka i pisarka.

Wallada bint al-Mustakfi
ولادة بنت المستكف
Data i miejsce urodzenia

994
Kordoba

Data i miejsce śmierci

26 marca 1091
Kordoba

Język

arabski

Dziedzina sztuki

poezja

Epoka

średniowiecze

Księżniczka z Kordoby, córka jednego z ostatnich kalifów umajjadzkich Muhammada III al-Mustakfiego z Kordoby i chrześcijańskiej niewolnicy o imieniu Sukari. Była andaluzyjską poetką, pisała w języku arabskim. Po śmierci ojca w 1025 r. odziedziczyła jego majątek, który przypadł jej z powodu braku męskiego dziedzica. Spadek ten umożliwił jej niezależność oraz otworzenie „salonu literackiego” w Kordobie, gdzie gościła słynnych andaluzyjskich poetów i muzyków, nauczała też chętne kobiety, w tym niewolnice (m.in. Muhja bint al-Tajjani, córka sprzedawcy fig). Była symbolem wyzwolenia dla kobiet swoich czasów. Była blondynką, o jasnej karnacji i niebieskich oczach. Bardzo dumna ze swojej urody nie nosiła hidżabu. Nosiła przeźroczyste tuniki, wzbudzając swoim zachowaniem zgorszenie i kontrowersje. Przez wielu była krytykowana, jednak miała również swoich zwolenników. Jednym z wyrazów jej wolności było swobodne zachowanie seksualne. Nie ukrywała swoich związków z mężczyznami, w tym ze znanym poetą Ibn Zajdunem, czy z Ibn Abdūsem oraz Muhǧą. Nigdy nie wyszła za mąż, chociaż spędziła życie przy boku Ibn Abdūsem. Zmarła w jego pałacu[2][1].

Kiedy filozof mauretański i sędzi najwyższy miasta Ibn Rushd Awerroes, oskarżył ją o zachowanie nierządnicy, odpowiedziała aktem buntu. Na ramionach swojej sukienki miała wyhaftowany jeden ze swoich wierszy:

وأمشي مشيتي وأتيه تيهاً

وأعطي قبلتي من يشتهيها

Pomnik Kochanków, Kordoba.

Niestety zachowało się niewiele jej poezji. Spośród dziesięciu wierszy, które przetrwały, osiem związanych jest z Ibn Zajdunem[3][4].

W 1971 r. na placu El Campo Santo de los Mártires w Kordobie został umieszczony Pomnik Kochanków lub Kochankowie, będący symbolicznym przedstawieniem rąk Ibn Zajduna i Wallady w 900 rocznicę śmierci poety[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Ewa Łukaszyk, Wokół Wallady. Poezja i miłość w Al-Andalus w XI wieku.
  2. WALLADA: Una mujer fatal del siglo XI, www.segundarepublica.com [dostęp 2020-12-14].
  3. The Lovers, Wallada bint al-Mustakfi (1010-1091) & Ibn Zaydún (1003-1071) [dostęp 2020-12-14].
  4. Wallada bint al-Mustakfi, Poetic Princess, HeadStuff, 14 listopada 2016 [dostęp 2020-12-14] (ang.).
  5. The Monument of The Lovers - Cordoba, Spain, The Monument of The Lovers - Cordoba, Spain [dostęp 2020-12-14].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj