Otwórz menu główne

Wanda Łyżwińska

polska działaczka polityczna

Wanda Łyżwińska z domu Kapusta (ur. 9 lipca 1953 w Piasecznie) – polska polityk, rolnik, technik ekonomista, technolog żywienia, posłanka na Sejm IV i V kadencji.

Wanda Łyżwińska
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1953
Piaseczno
Posłanka V kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Przynależność polityczna Samoobrona
Rzeczpospolitej Polskiej

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i praca zawodowaEdytuj

W 1973 ukończyła Liceum Ekonomiczne w Piasecznie. Studiowała też technologię żywienia w Wyższej Szkole Gospodarczej w Przemyślu.

W latach 1973–1976 pracowała jako kasjerka w PKO BP. Od 1975 prowadzi wraz z mężem indywidualne gospodarstwo rolne w Hucie Skaryszewskiej. Była także współwłaścicielką firmy „Skarpol”. Należy do Polskiego Związku Łowieckiego. W 2008 przeszła na emeryturę.

Działalność politycznaEdytuj

W latach 70. była członkinią Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1995 wstąpiła do ZZR „Samoobrona”, a następnie także do partii Samoobrony RP.

W wyborach w 2001 liczbą 6927 głosów uzyskała mandat poselski na Sejm jako kandydat Samoobrony RP z okręgu radomskiego. W wyborach w 2005 po raz drugi została posłem liczbą 7842 głosów. Zasiadała w Komisji Ustawodawczej, Komisji Skarbu Państwa oraz Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych. Była także wiceprzewodniczącą Podkomisji nadzwyczajnej do spraw równego statusu kobiet i mężczyzn.

W wyborach w 2002 bez powodzenia ubiegała się o urząd prezydenta miasta Radomia[1]. Z poparciem 5,88% głosujących zajęła piąte miejsce spośród ośmiu kandydatów.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bezskutecznie ubiegała się o reelekcję (otrzymała 1410 głosów). Do 2008 przewodniczyła zarządowi powiatowemu Samoobrony RP w Radomiu. Pełniła także funkcję wiceprzewodniczącej jej władz wojewódzkich i członkini rady krajowej partii.

Postępowania sądoweEdytuj

W październiku 2003 została skazana przez Sąd Rejonowy w Radomiu na karę 4200 zł grzywny za oszustwa podatkowe popełnione wraz z mężem[2]. W marcu 2004 Sąd Okręgowy odrzucił jej apelację i utrzymał wyrok w mocy[3][4]. W styczniu 2009 Sąd Rejonowy w Radomiu skazał ją na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na pięcioletni okres próby oraz na karę grzywny za fałszowanie dokumentów (zgód na kandydowanie i oświadczeń lustracyjnych kandydatów Samoobrony RP do Sejmu) w trakcie kampanii wyborczej w 2001. W listopadzie tego samego roku Sąd Okręgowy w Radomiu utrzymał przedmiotowy wyrok w mocy[5].

Życie prywatneEdytuj

Jest żoną Stanisława Łyżwińskiego, ma dwóch synów: Błażeja i Cezarego, który był radnym sejmiku łódzkiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Serwis PKW – Wybory 2002
  2. Łyżwińscy skazani. rp.pl, 21 października 2003.
  3. Łyżwińscy zapłacą grzywnę. rp.pl, 26 marca 2004.
  4. Posłowie z wyrokami: państwo Łyżwińscy. interia.pl, 14 października 2005.
  5. Wanda Łyżwińska skazana za fałszowanie podpisów. tvn24.pl, 24 listopada 2009.

BibliografiaEdytuj

  • Strona sejmowa posła V kadencji
  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik, Warszawa 2002
  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. V kadencja. Przewodnik, Warszawa 2006