Otwórz menu główne

Wang, – chiński tytuł feudalny odpowiadający królowi.

Wang
Ilustracja
Nazwa chińska
Pismo uproszczone
Pismo tradycyjne
Hanyu pinyin wáng
Wade-Giles wang
Nazwa koreańska
Hangul
Hancha
Transkrypcja poprawiona wang
Transkrypcja MCR wang

W okresie dynastii Zhou używany był jako oficjalny tytuł władców[1]. Od czasów Qin Shi Huangdi przywódcy zjednoczonych Chin zaczęli używać tytułu huangdi (cesarz). Odtąd terminu wang używano na określenie krewnych cesarza lub jego lenników[2]; posługiwali się nim również władcy różnych państewek w okresach rozbicia kraju. Odpowiadał wówczas europejskiemu terminowi „książę”[3].

W okresie Trzech Królestw termin ten w znaczeniu „król” został zapożyczony również do Korei jako określenie władców[4].

W języku chińskim tytuł wang () umieszczany jest po imieniu władcy. Istnieje również forma dwusylabowa – guowang (chiń. trad. 國王; dosł. „król państwowy”), która lepiej oddaje sens polskiego słowa „król”.

Wang to również jedno z najpopularniejszych chińskich nazwisk, które nosi ok. 100 mln osób. Podobnie jako polskie nazwisko Król na ogół nie oznacza jednak królewskiego powinowactwa.

PrzypisyEdytuj

  1. Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005, s. 286. ISBN 83-05-13407-5.
  2. Wolfram Eberhard: Symbole chińskie. Słownik. Kraków: Universitas, 2007, s. 116. ISBN 97883-242-0766-4.
  3. Charles Patrick Fitzgerald: Chiny. Zarys historii kultury. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 220.
  4. Encyklopedia historyczna świata. Tom III. Kraków: Wyd. Opres, 2000, s. 317. ISBN 83-85909-61-3.