Otwórz menu główne
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Wang.

Wang Guowei (ur. 3 grudnia 1877 w Haining w prow. Zhejiang, zm. 2 czerwca 1927 w Pekinie[1]) – chiński naukowiec, specjalizujący się w filozofii, historii i archeologii. Zajmował się również krytyką literacką i pisaniem poezji[1].

Wang Guowei
ilustracja
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 王国维
Pismo tradycyjne 王國維
Hanyu pinyin Wáng Guówéi
Wade-Giles Wang Kuo-wei
Wymowa (IPA) [wǎŋ kwǒwěi]

Dwukrotnie, w 1893 i 1897 roku, oblał egzaminy urzędnicze, w związku z czym pracował jako prywatny nauczyciel. W 1898 roku przeprowadził się do Szanghaju, gdzie pracował w lokalnej gazecie, a w 1901 roku wyjechał na studia do Tokio. Z powodu problemów zdrowotnych po pół roku musiał przerwać edukację i wrócić do kraju, samodzielnie kontynuował jednak naukę[2]. Po wybuchu w 1911 roku rewolucji Xinhai wyemigrował do Japonii, skąd powrócił do Chin po pięciu latach[1]. Od 1925 roku wykładał na pekińskim Uniwersytecie Tsinghua[1]. W trzy lata po wypędzeniu cesarza Puyi z Zakazanego Miasta popełnił samobójstwo w ogrodzie pałacowym Yiheyuan, aby okazać swoją lojalność wobec obalonych Qingów[3].

W młodości interesował się filozofią, zwłaszcza Kanta i Schopenhauera, jednak po 30 roku życia porzucił te zainteresowania. Miał bardzo krytyczny stosunek do współczesnych sobie filozofów (m.in. Spencera i Wundta), uważając ich jedynie za historyków filozofii lub co najwyżej drugorzędnych synkretyków[4].

Za największe osiągnięcie Wanga uważa się przeprowadzoną w duchu schopenhauerowskim krytyczną analizę jednej z klasycznych powieści chińskich, Honglou Meng[5] (红楼梦评论 Honglou Meng pinglun, 1904). Zajmował się również badaniami nad tradycyjną chińską operą (zwłaszcza z okresu Yuan) oraz materiałami paleograficznymi z epok Shang i Zhou[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Wang Guowei (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-05-26].
  2. Zhongying Cheng, Nicholas Bunnin: Contemporary Chinese philosophy. Malden, Massachusetts: Wiley-Blackwell, 2002, s. 37. ISBN 978-0-631-21725-1.
  3. Dewei Wang: The monster that is history: history, violence, and fictional writing in twentieth-century China. Berkeley: University of California Press, 2004, s. 225. ISBN 978-0-520-23873-2.
  4. Feng Youlan: Krótka historia filozofii chińskiej. Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 368-369. ISBN 83-01-13421-6.
  5. Louise P. Edwards: Men and women in Qing China: gender in the Red Chamber Dream. Honolulu: University of Hawaii Press, 2001, s. 25. ISBN 978-0-8248-2468-6.
  6. Edward L. Shaughnessy: Sources of Western Zhou history: inscribed bronze vessels. Berkeley: University of California Press, 1991, s. 14. ISBN 978-0-520-07028-8.