Warmińska kapituła kolegiacka

Kapituła Kolegiacka dla diecezji warmińskiej została utworzona przez biskupa Hermana 17 czerwca 1341 i osadzona w Pierzchałach koło Braniewa. Była to jedyna kapituła kolegiacka na ziemiach państwa krzyżackiego. W 1343 przeniesiono ją do Głotowa, a 20 listopada 1347 do Dobrego Miasta. W 1344 kapituła kolegiacka składała się z primiceriusza (prepozyta) i dziesięciu kanoników.

Zadaniem nowo powołanego kolegium kanoników miało być wsparcie biskupa i kapituły katedralnej. W 1357 dotychczasowy proboszcz dobromiejski ksiądz Mikołaj zrzekł się probostwa i tym samym kapituła kolegiacka nabyła pełne prawa do użytkowania kościoła parafialnego w Dobrym Mieście. Biskup ustanowił drugą godność prałackądziekana, któremu powierzył obowiązki proboszcza Dobrego Miasta. Macierzystym kościołem kapituły było Głotowo, którego proboszcz był prepozytem kapituły (sytuacja taka miała miejsce do końca XV wieku i od połowy XVI wieku do 1810). Około 1359 kapituła rozpoczęła budowę nowej świątyni w Dobrym Mieście, którą oddano około 1389.

Kapituła dobromiejska była kapitułą zamkniętą (capitulum clausum) i liczyła od 1357 dwanaście prebend. Oznacza to, że życie kanoników było podobne do życia domów zakonnych.

Zabór Warmii przez protestanckie Prusy w 1772 oznaczać musiał niedaleki zamach na posiadłości Kościoła katolickiego. Dekretem z 2 lutego 1773 kapitule kolegiackiej odebrano posiadłości ziemskie, a 30 października 1810 zlikwidowano wszystkie zgromadzenia zakonne i świeckie, w tym kolegiatę.

Kapituła kolegiacka w Dobrym MieścieEdytuj

Reaktywacja kapituły nastąpiło dekretem prymasa Stefana Wyszyńskiego z 14 maja 1960.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kapituły » Archidiecezja Warmińska, archwarmia.pl [dostęp 2016-04-27].