Otwórz menu główne

Warta Zawiercie (piłka nożna)

klub piłkarski
Ten artykuł dotyczy klubu piłkarskiego. Zobacz też: Warta Zawiercie – wielosekcyjny klub sportowy; Warta Zawiercie – klub siatkarski.

Warta Zawiercie – klub piłkarski z Zawiercia założony w 1921 roku.

Warta Zawiercie
Pełna nazwa Klub Piłkarski Warta Zawiercie
Przydomek Biało-Zieloni[1]
Barwy biało-zielone
Data założenia 1921
Liga IV liga, grupa: śląska I
Adres ul. Moniuszki 10
42-400 Zawiercie
Stadion Stadion 1000-lecia Państwa Polskiego
Numer KRS 0000430856
Prezes Dawid Zawrin
Trener Robert Majchrzak
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

W latach 1930 oraz 1932 Warta Zawiercie uczestniczyła w barażach o I ligę. W 1963 roku zespół wystąpił w 1/16 finału Pucharu Polski. W sezonie 1963/1964 klub przegrał baraże o II ligę. Rozwiązany w 2001 roku, reaktywowany na krótko w 2004 roku, ponownie reaktywowany w 2009 roku jako JSP Warta Zawiercie. Od 2011 roku klub działa samodzielnie jako KP Warta Zawiercie.

Od 2016 roku Warta Zawiercie występuje w IV lidze.

HistoriaEdytuj

Powstanie klubuEdytuj

Po zakończeniu I wojny światowej w Zawierciu osiedlili się angielscy przedstawiciele Czerwonego Krzyża, którzy w wolnym czasie grali w piłkę nożną, przyczyniając się do spopularyzowania tego sportu w mieście. Zainspirowani tym Seweryn Gębarski i Władysław Miller (były piłkarz Korony Łódź) jesienią 1920 roku powzięli pomysł założenia klubu piłkarskiego. Idea zyskała szerokie poparcie między innymi osób przybyłych z Łodzi – Franciszka Mygi, Macieja Plebana, Straszaka, Bisenna. Spotkania odbyte w sprawie założenia klubu odbywały się w mieszkaniach Gębarskiego i Millera i zakończyły się sukcesem, bowiem w 1921 roku utworzono Klub Sportowy Warta Zawiercie. Nazwa pochodziła od rzeki przepływającej przez miasto. Pierwszym prezesem klubu został Gębarski[2].

Z uwagi na brak jakichkolwiek dochodów klubowych, potrzebny sprzęt został zakupiony przez miejscowych rzemieślników[3]. Piłkarze pierwszej drużyny występowali w kostiumach biało-czerwonych, a rezerwy – w niebiesko-czerwonych. Początkowo do zadań zawodników poza grą należało również przygotowanie boiska, sprzętu i organizacja meczów. Nabór do klubu prowadzono z lokalnych drużyn sportowych, takich jak „Argentyna”, „Burza”, „Gwiazda”, „Jedność” czy „Polonia”. Do pierwszych w historii klubu zawodników należeli: Jan Putowski, Herbert Pilarz, Bisenn Pilarz, Bronisław Szwaradzki, Cencel, Miedziński, Władysław Miller, Franciszek Szwaradzki, Berhardt oraz Janczary[2]. Do 1929 roku klub uczestniczył w mistrzostwach klasy B i C podokręgu zagłębiowskiego, a następnie częstochowskiego. W roku 1930 Warta została mistrzem klasy A okręgu kieleckiego, dzięki czemu uczestniczyła w pierwszej rundzie baraży o I ligę. Zespół odpadł jednak po meczach z AKS Królewska Huta (6:3, 2:7) i Wawelem Kraków (0:4, 2:2). W 1932 roku klub ponownie został mistrzem klasy A, odpadając następnie w barażach z Podgórzem Kraków (2:2, 0:2) i 1. FC Katowice (2:5, 2:6)[4]. W tym okresie zespół wypromował takich piłkarzy, jak Adolf Krzyk (późniejszy reprezentant Polski), Leopold Sobiechardt (rozegrał osiem meczów w I lidze w barwach Dębu Katowice[5]), Jan Gwóźdź oraz Zygmunt Miernik (późniejsi piłkarze Unii Sosnowiec). W 1936 roku zarząd zwrócił się do Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach o zatwierdzenie statutu i zgodę na prowadzenie przez klub działalności sportowej. Od 1937 roku Warta uczestniczyła w Okręgowej Lidze Zagłębiowskiej[6]. 31 marca tegoż roku klub został wpisany do rejestru stowarzyszeń Kieleckiego Urzędu Wojewódzkiego[7].

W tym okresie Warta Zawiercie była czołową drużyną piłkarską województwa kieleckiego[8].

Po II wojnie światowejEdytuj

W trakcie II wojny światowej klub zaprzestał działalności, a wielu jego członków zginęło. Do takich osób należeli: Kazimierz Patyna, Feliks Pasierbiński, Stanisław Drzewiecki, M. Borówka, Romuald Liberski, Spyra oraz Żurek. W 1945 roku przedwojenny gracz Warty, Marian Merta, wskrzesił klub. W jego odbudowie Mercie pomagali: Aleksander Szczygieł, Stefan Januszewski, Marian Molenda, Walenty Musieńko i Piotr Górnicki; prezesem został Szczygieł[9].

Warta rozpoczęła rozgrywki od klasy B. W 1949 roku Warta awansowała do klasy A. W 1951 roku zmieniono nazwę klubu na „Stal” Zawiercie, która obowiązywała do 1955 roku. W sezonie 1952 zespół ten zdobył mistrzostwo grupy, odnosząc wysokie zwycięstwa nad Unią Myszków (7:0 i 9:0) czy Stalą Blachownia (14:0). W kolejnej fazie rozgrywek klub przegrał jednak w dwumeczu z Górnikiem Brzozowice-Kamień (2:2, 0:1). W 1953 roku po reorganizacji ligi Stal została przydzielona do klasy A, w której zajęła trzecie miejsce, za WKS Stalinogród i Górnikiem Janów. W 1954 roku klub był ósmy, w 1955 – szósty, natomiast w 1956 – drugi. W 1957 roku Warta uczestniczyła w meczach w ramach Ligi Zagłębiowskiej (III liga), zajmując piąte miejsce (za Victorią Częstochowa, Rakowem Częstochowa, Zagłębianką Dąbrowa Górnicza i AKS Niwka)[9].

W sezonie 1962/1963 klub został mistrzem jesieni III ligi zagłębiowskiej. Jednakże runda rewanżowa zaowocowała słabszymi wynikami, w efekcie czego Warta została wyprzedzona przez Górnika Sosnowiec, z którym przegrała ponadto baraż o tytuł mistrza grupy[10]. W tamtym sezonie Warta zadebiutowała ponadto na szczeblu centralnym Pucharu Polski[11], ulegając w pierwszej rundzie 3:4 drużynie Trenerzy WOZPN Warszawa[12].

W sezonie 1963/1964 Warta Zawiercie odniosła 19 zwycięstw w 22 meczach, wygrywając grupę z 12 punktami przewagi nad CKS Czeladź[10]. W barażach o awans do II ligi zespół zajął ostatnie miejsce w grupie II, za Victorią Jaworzno (2:0, 2:7), Dębem Katowice (2:1, 1:3), Starem Starachowice (2:3, 0:1) i Resovią (4:4, 2:3)[13].

W Pucharze Polski Warta w pierwszej rundzie pokonała 1:0 Garbarnię Kraków, a w drugiej rundzie okazała się lepsza od Stara Starachowice (4:3)[12]. W 1/16 finału piłkarze Jerzego Skorupy mierzyli się z pierwszoligową Gwardią Warszawa, w barwach której występowało wówczas trzech reprezentantów Polski (Bolesław Lewandowski, Zbigniew Szarzyński, Jan Gawroński). Cieszące się dużym zainteresowaniem spotkanie – według wiceprezesa Merty mecz chciało obejrzeć ponad 10 tysięcy osób – odbyło się w listopadzie. Na początku meczu krakowski sędzia Maciarz nie uznał dwóch goli strzelonych przez Wartę. W trzeciej minucie Maciej Wierzbiński przelobował piłkę nad Pocialikiem, a ta została wybita przez obrońcę rywali zza linii bramkowej. Następnie bramkę strzelił Stanisław Góralczyk, jednak sędzia odgwizdał spalony. W 30. minucie Joachim Marx oddał strzał przy słupku i dał prowadzenie Gwardii, natomiast dziesięć minut później wynik podwyższył Zbigniew Szarzyński. W drugiej połowie sędzia nie podyktował rzutu karnego po zagraniu ręką w polu karnym przez piłkarza Gwardii. W 70. minucie spotkania z boiska zszedł kontuzjowany Rudolf Rak. Wynik nie uległ zmianie i Gwardia wygrała 2:0[14].

17 listopada 1963 Warta Zawiercie 0:2
0:2
Gwardia Warszawa boisko przy ul. Senatorskiej, Zawiercie  
Marx   30'
Szarzyński   40'
Widzów: 5000
Sędzia: J. Maciarz

W sezonie 1964/1965 zawierciański klub po raz ostatni wystąpił na szczeblu centralnym Pucharu Polski. Wówczas to Warta odpadła w pierwszej rundzie z Unią Tarnów, przegrywając 2:5[12].

W 1966 roku Warta Zawiercie zmieniła stadion. Używany od 1936 obiekt przy ulicy Senatorskiej zastąpił Stadion 1000-lecia Państwa Polskiego[15]. 8 stycznia tego samego roku zatwierdzono nowy statut klubu, otwierający możliwość finansowania klubu przez wszystkie zawierciańskie zakłady w miejsce jedynego dotychczasowego sponsora – Odlewni Żeliwa[3]. Z tego samego powodu zmieniono nazwę klubu na Międzyzakładowy Klub Sportowy Warta Zawiercie, podkreślając zaangażowanie licznych zawierciańskich zakładów w działalność klubu[16].

W 1966/1967 roku drużyna zajęła siódme miejsce w lidze, natomiast rok później spadła do klasy A. W sezonie 1968/1969 Warta Zawiercie zajęła pierwsze miejsce (wygrywając m.in. 5:0 ze Stradomiem Częstochowa, 7:0 z Barbarą Częstochowa oraz Budowlanymi Częstochowa, a także 15:1 ze Zniczem Kłobuck)[16]. Po awansie do ligi śląskiej, w sezonie 1969/1970 klub zajął 11 miejsce, a w sezonie 1970/1971 ponownie uległ relegacji. Kolejny awans z klasy A zespół uzyskał w sezonie 1972/1973. W sezonie 1974/1975 zajął trzecie miejsce w klasie międzypowiatowej, a w 1976 roku – pierwsze miejsce w klasie regionalnej. W drugiej połowie lat 70. klub występował w klasie wojewódzkiej, zajmując dalsze miejsca w tabeli (10, 12, 14, 11)[17].

W 1970 roku utworzono w Zawierciu futsalowy turniej pod nazwą Halowy Puchar Orlich Gniazd. W tamtym okresie był to największy turniej tego typu w Polsce. Rywalizowały w nim juniorskie zespoły. Puchar ten zdobywały takie drużyny, jak Cracovia, Wisła Kraków, Odra Opole, Lechia Gdańsk czy GKS Katowice. Warta Zawiercie zwyciężała w tych rozgrywkach czterokrotnie: w latach 1974, 1975, 1976, 1997[17].

29 września 1979 roku doszło do fuzji MKS Warta Zawiercie oraz KS Włókniarz Zawiercie – wielosekcyjnego klubu powstałego w 1948 roku przy Zawierciańskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego, powołując w lutym 1980 roku Międzyzakładowy Robotniczy Klub Sportowy Warta Zawiercie. Prezesem został Zygmunt Kozieł, a klub przybrał barwy biało-zielone w miejsce wcześniej stosowanych biało-czerwonych[17].

W 1983 roku klub spadł do klasy terenowej. W 1984/1985 piłkarze wywalczyli awans do klasy okręgowej z której spadli rok później. W 1986 roku Warta zajęła jedenaste miejsce w klasie terenowej, zaś sezon później – szóste. W sezonie 1988/1989 klub awansował do klasy okręgowej, zajmując drugie miejsce w tabeli i uzyskując 17 zwycięstw. W sezonie 1991/1992 pod wodzą Andrzeja Lenartowicza Warta Zawiercie zajęła pierwsze miejsce w klasie okręgowej (grupa I), awansując do ligi śląskiej. W sezonie 1992/1993 klub zajął dziewiąte miejsce w lidze, w sezonie 1993/1994 – czternaste, zaś w sezonie 1994/1995 siedemnaste, przez co Warta spadła do klasy okręgowej. W sezonie 1995/1996 klub mimo dziewięciu zwycięstw na początku rozgrywek był drugi w lidze, natomiast rok później zajął trzecią pozycję[17].

UpadekEdytuj

Na początku sezonu 1997/1998 zespół przegrał m.in. z Zagłębiakiem Dąbrowa Górnicza. Następnie jednak pasmo zwycięstw spowodowało objęcie prowadzenia w lidze po 22 kolejce i zajęcie pierwszego miejsca, dającego awans do IV ligi. W klubie występowali wówczas m.in. Grzegorz Sokołowski, Stanisław Churek, Dariusz Kurek czy Bogdan Szadkowski, a grającym trenerem był Zbigniew Sołtysik. Sezon 1998/1999 IV ligi Warta Zawiercie rozpoczęła od pokonania na wyjeździe 1:0 AKS Górnik Niwka, a następnie przegranej 0:1 ze Szczakowianką Jaworzno. Po odniesieniu kolejnych zwycięstw klub został liderem po szóstej kolejce, nie przegrywając następnie trzynastu spotkań z rzędu. Ostatecznie beniaminek z Zawiercia zdobył pierwsze miejsce i awansował do III ligi, a królem strzelców z 23 golami został Bogdan Szadkowski[18].

Sezon 1999/2000 Warta Zawiercie rozpoczęła od porażki 0:1 z Unią Skierniewice i zwycięstwa 2:1 z Mieniem Lipno. W szóstej kolejce natomiast przegrała w Zawierciu 1:2 z Zagłębiem Sosnowiec, który to mecz obserwowało 4500 widzów[18].

25 sierpnia 1999 Warta Zawiercie 1:2
1:1
Zagłębie Sosnowiec Stadion 1000-lecia Państwa Polskiego, Zawiercie  
Szadkowski   35' Zudin   23'
Stawecki   59'
Widzów: 4500

Sezon klub zakończył na dziesiątym miejscu. Kolejny sezon Warta rozpoczęła od dwóch remisów i dwóch porażek, w efekcie czego na stanowisku trenera Zbigniewa Sołtysika zastąpił Andrzej Lenartowicz. Po rundzie jesiennej z przyczyn finansowych wycofano drużynę rezerw. Pierwsza drużyna w całym sezonie wygrała ośmiokrotnie i zajęła 18 miejsce w tabeli. Ostatni mecz przed rozwiązaniem rozegrała z Inkopaxem Wrocław[19].

16 czerwca 2001 Warta Zawiercie 1:2
0:1
Inkopax Wrocław Stadion 1000-lecia Państwa Polskiego, Zawiercie  
Duch   68' Chełpa   13'
Flejterski   64'
Widzów: 300

20 sierpnia 2001 roku Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie MKS Warta przy nieobecności prezesa podjęło uchwałę o postawieniu klubu w stan upadłości. Jako przyczynę podano problemy organizacyjne i finansowe (w okresie 1999–2001 prawie pół miliona złotych). Zatem po zakończeniu rozgrywek klub został rozwiązany[20].

Po rozwiązaniu Warty Zawiercie wielu jej graczy przeszło do innego zawierciańskiego klubu – Źródła Kromołów, które w sezonie 2004/2005 wywalczyło trzecie miejsce w IV lidze[21].

ReaktywacjaEdytuj

23 lipca 2004 roku klub został reaktywowany jako Klub Sportowy Warta Zawiercie. Prezesem klubu został Michał Bochenkiewicz, natomiast trenerem Wojciech Freihofer. W sezonie 2006/2007 zespół został zgłoszony do rozgrywek klasy B[22]. Drużyna zdołała wygrać trzy mecze i po rundzie jesiennej została wycofana z rozgrywek[23].

W lutym 2008 została powołana Jurajska Szkółka Piłkarska Warta Zawiercie, która początkowo szkoliła dzieci i młodzież; prezesem został Benedykt Freihofer[24]. Drużynę seniorów ponownie reaktywowano w 2009 roku, a trenerem piłkarzy był wówczas Witold Grim. W pierwszym sezonie zespół wywalczył awans do klasy A[22]. W sezonie 2010/2011 klub był dziewiąty w klasie A[25]. 5 sierpnia 2011 roku nastąpiło przejęcie klubu przez nowy zarząd oraz zmiana nazwy na Klub Piłkarski Warta Zawiercie. Nowym prezesem został Bogdan Janikowski[22]. W sezonie 2011/2012 Warta wygrała 24 mecze i awansowała do klasy okręgowej[26]. W sezonie 2012/2013 zespół zajął piąte miejsce w lidze[27], rok później był drugi[28], a w sezonie 2014/2015 ponownie piąty[29]. W sezonie 2015/2016 pod wodzą trenera Roberta Majchrzaka piłkarze Warty zajęli pierwsze miejsce w klasie okręgowej i awansowali do czwartej ligi[22].

W sezonie 2016/2017 zawierciańscy piłkarze zajęli szóste miejsce w IV lidze, wygrywając m.in. 2:1 z Ruchem Radzionków, 3:1 z Szombierkami Bytom oraz 4:1 z MKS Myszków[30]. Ponadto klub wygrał Puchar Polski na szczeblu Śląskiego ZPN podokręgu Sosnowiec, pokonując w finale Przemszę Siewierz 3:1[31]. Na szczeblu Śląskiego ZPN klub przegrał w pierwszej rundzie z WSS Wisła 0:1[32].

We wrześniu 2017 roku Warta Zawiercie podpisała porozumienie o współpracy z Akademią Zagłębia Sosnowiec, w myśl którego utalentowani zawodnicy zawierciańskiego klubu będą przechodzić do Zagłębia, a osoby, które nie będą występowały w pierwszym składzie Zagłębia, uzyskają możliwość gry w Warcie[33].

W sezonie 2018/2019 zawierciański klub po raz drugi zdobył Puchar Polski podokręgu Sosnowiec, dzięki zwycięstwie 2:1 w finale z Unią Dąbrowa Górnicza[34]. W pierwszej rundzie Pucharu Polski na szczeblu Śląskiego ZPN Warta Zawiercie uległa Polonii Bytom 0:1[35].

Drużyna żeńskaEdytuj

W 2015 w ramach JSP Warta Zawiercie Wojciech Freihofer założył żeńską drużynę piłkarską[36]. Klub wziął udział w III lidze, w której w sezonie 2015/2016 zajął ósme miejsce[37]. Po sezonie zespół został rozwiązany[38].

NazwyEdytuj

  • 1921–1951: Klub Sportowy Warta Zawiercie
  • 1951–1955: Stal Zawiercie
  • 1955–1965: Klub Sportowy Warta Zawiercie
  • 1965–1980: Międzyzakładowy Klub Sportowy Warta Zawiercie
  • 1980–1991: Międzyzakładowy Robotniczy Klub Sportowy Warta Zawiercie
  • 1991–2001: Miejski Klub Sportowy Warta Zawiercie
  • 2004–2006: Klub Sportowy Warta Zawiercie
  • 2009–2011: Jurajska Szkółka Piłkarska Warta Zawiercie
  • od 2011: Klub Piłkarski Warta Zawiercie

Prezesi klubuEdytuj

  • 1921–1924: Seweryn Gębarski
  • 1925–1932: Jakub Dyja
  • 1933–1939: Tadeusz Rezler
  • 1945–1947: Aleksander Szczygieł
  • 1947–1967: Eugeniusz Molenda
  • 1967–1970: Kazimierz Wronka
  • 1970–1973: Andrzej Kozłowski
  • 1973–1986: Zygmunt Kozieł
  • 1986–1996: Ryszard Kasztelnik
  • 1998–2001: Zbigniew Misztela
  • 2004–2006: Michał Bochenkiewicz
  • 2009–2011: Benedykt Freihofer
  • 2011–2019: Bogdan Janikowski
  • od 2019: Dawid Zawrin

Trenerzy (od 1997)Edytuj

Zobacz też kategorię: Trenerzy piłkarzy Warty Zawiercie.
  • 1997–2000: Zbigniew Sołtysik
  • 2000–2001: Andrzej Lenartowicz
  • 2006: Wojciech Freihofer
  • 2009–2010: Witold Grim
  • 2010–2011 :Grzegorz Kulawiak
  • 2011–2013: Bogdan Szadkowski
  • 2013–2015: Andrzej Wróblewski
  • 2015–2017: Robert Majchrzak
  • 2017–2018: Andrzej Orzeszek
  • 2018–2019: Sebastian Stemplewski
  • od 2019: Robert Majchrzak

HerbEdytuj

Pierwszy znany herb klubu obowiązywał w latach 60. Była to okrągła tarcza z pasiastą czarno-białą flagą oraz napisem „KS Warta Zawiercie”, a od 1965 roku – „MKS Warta Zawiercie”. Następny herb klubu zawierał elementy zielono-czarno-białe, stylizowany złoty napis „WARTA” oraz rok założenia. W okresie MRKS stosowano ponadto dwa inne herby: jednym z nich była zaokrąglona zielona tarcza z białą literą „W”, w którą wpisano złote litery „WARTA”, natomiast drugi, biało-zielono-czerwony herb, przejął elementy herbu Włókniarza Zawiercie i nawiązywał do herbu Wisły Kraków. Po reaktywacji klubu w 2004 roku herbem klubu była pasiasta czarno-zielona tarcza z białą literą „W”[3][39]. W okresie istnienia JSP Warta Zawiercie, herbem klubu był stylizowany czarny napis JSP z wieżą zamkową nad literą „J” i biało-zieloną piłką w literze „P”[22].

Od 2011 roku herb klubu stanowi trójkątna tarcza ze stylizowanym zielonym glifem „W” na białym tle. Na zielonych obrzeżach tarczy znajduje się biały napis „KP Warta Zawiercie”[39].

StadionEdytuj

Pierwsze mecze Warta Zawiercie rozgrywała w parku miejskim, a następnie – na leśnych terenach przy Domu Ludowym[3], podarowanych przez TAZ. Duże zainteresowanie kibiców – ze średnią frekwencja około 2000 widzów na mecz – wymusiło zmianę obiektu. Z tego powodu od 1936 roku drużyna występowała na boisku przy ulicy Senatorskiej (w dzielnicy Argentyna)[3], o nawierzchni zbliżonej do żużlowej. Ten obiekt istniał do 1968 roku. Po II wojnie światowej siedziba klubu, szatnia i łaźnia znajdowały się w baraku należącym do Odlewni Żeliwa[40].

W 1966 roku nastąpiła zmiana obiektu na nowowybudowany Stadion 1000-lecia Państwa Polskiego[6]. Pomysł budowy takiego znajdującego się w centrum miasta obiektu powstał w listopadzie 1961 roku podczas obrad KP PZPR. W marcu 1962 roku powołany został Społeczny Komitet Budowy Ośrodka Sportowo-Wypoczynkowego. W znacznej części budowa stadionu przebiegała w czynie społecznym. Środki na ten cel pochodziły ze wsparcia Huty Zawiercie oraz sprzedaży cegiełek. Uroczysta inauguracja obiektu nastąpiła 1 maja 1966 roku[41]. Początkowo obiekt liczył 16 000 miejsc siedzących z zadaszoną centralną trybuną i nie był wyposażony w szatnie, stąd piłkarze przebierali się w budynku Odlewni Żeliwa. W dalszych latach dobudowano szatnię oraz inne pomieszczenia[3]. Pojemność stadionu była natomiast sukcesywnie redukowana, ograniczając się ostatecznie do zachodnich sektorów oraz sektora gości, co daje pojemność 1500 miejsc[42].

W 2006 roku Warta Zawiercie rozgrywała mecze w Łazach[23].

KibiceEdytuj

W ramach klubu działa grupa kibicowska o nazwie Green Gang[43]. Szczególnym zainteresowaniem kibiców cieszą się spotkania z Przemszą Siewierz, nazywane „Derbami Północnego Zagłębia”[44][45][46]. Dobre stosunki łączą kibiców Warty z sympatykami Czarnych Sosnowiec[47].

Kibice klubu posiadają własną flagę reprezentacyjną[48].

Statystyki ligoweEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[22][49][50]

Statystyki ligowe Warty Zawiercie
  • 1923: klasa C
  • 1924: brak danych
  • 1925: klasa C
  • 1926–1927: brak danych
  • 1928: klasa B
  • 1929: 1. miejsce w klasie B, awans
  • 1930: 1. miejsce w klasie A, przegrane baraże o awans
  • 1931: 4. miejsce w klasie A
  • 1932: 1. miejsce w klasie A, przegrane baraże o awans
  • 1933: 6. miejsce w klasie A
  • 1934: 6. miejsce w klasie A
  • 1934/1935: 2. miejsce w klasie A
  • 1935/1936: 4. miejsce w klasie A
  • 1936/1937: 2. miejsce w klasie A
  • 1937/1938: 3. miejsce w lidze okręgowej
  • 1938/1939: 7. miejsce w lidze okręgowej
  • 1945: klasa B
  • 1946: klasa B
  • 1947: klasa B
  • 1948: klasa B
  • 1949: 1. miejsce w klasie B, awans
  • 1950: 9. miejsce w klasie A
  • 1951: 1. miejsce w klasie A
  • 1952: 1. miejsce w klasie A, przegrane baraże o awans
  • 1953: 3. miejsce w klasie A
  • 1954: 8. miejsce w klasie A
  • 1955: 6. miejsce w klasie A
  • 1956: 2. miejsce w klasie A
  • 1957: 5. miejsce w III lidze
  • 1958: 7. miejsce w III lidze
  • 1959: 5. miejsce w III lidze
  • 1960: 8. miejsce w III lidze
  • 1960/1961: 5. miejsce w III lidze
  • 1961/1962: 8. miejsce w III lidze
  • 1962/1963: 2. miejsce w III lidze
  • 1963/1964: 1. miejsce w III lidze, przegrane baraże o awans
  • 1964/1965: 11. miejsce w III lidze
  • 1965/1966: 11. miejsce w III lidze
  • 1966/1967: 7. miejsce w III lidze
  • 1967/1968: III liga, spadek
  • 1968/1969: 1. miejsce w klasie A, awans
  • 1969/1970: 11. miejsce w lidze śląskiej
  • 1970/1971: liga śląska, spadek
  • 1971/1972: 2. miejsce w klasie A
  • 1972/1973: klasa A, awans
  • 1973/1974: 6. miejsce w klasie okręgowej
  • 1974/1975: 3. miejsce w klasie międzypowiatowej
  • 1975/1976: 1. miejsce w klasie regionalnej, awans
  • 1976/1977: 10. miejsce w klasie wojewódzkiej
  • 1977/1978: 12. miejsce w klasie wojewódzkiej
  • 1978/1979: 14. miejsce w klasie wojewódzkiej
  • 1979/1980: 11. miejsce w klasie wojewódzkiej
  • 1980/1981: 12. miejsce w klasie okręgowej
  • 1981/1982: 15. miejsce w klasie okręgowej
  • 1982/1983: 16. miejsce w klasie okręgowej, spadek
  • 1983/1984: klasa terenowa
  • 1984/1985: 1. miejsce w klasie terenowej, awans
  • 1985/1986: klasa okręgowa, spadek
  • 1986/1987: 11. miejsce w klasie terenowej
  • 1987/1988: 6. miejsce w klasie terenowej
  • 1988/1989: 2. miejsce w klasie terenowej, awans
  • 1989/1990: klasa okręgowa
  • 1990/1991: klasa okręgowa
  • 1991/1992: 1. miejsce w klasie okręgowej, awans
  • 1992/1993: 9. miejsce w lidze śląskiej
  • 1993/1994: 14. miejsce w lidze śląskiej
  • 1994/1995: 17. miejsce w lidze śląskiej, spadek
  • 1995/1996: 2. miejsce w klasie okręgowej
  • 1996/1997: 3. miejsce w klasie okręgowej
  • 1997/1998: 1. miejsce w klasie okręgowej, awans
  • 1998/1999: 1. miejsce w IV lidze, awans
  • 1999/2000: 10. miejsce w III lidze
  • 2000/2001: 18. miejsce w III lidze, spadek
  • 2006/2007: 10. miejsce w klasie B, klub wycofany po rundzie jesiennej
  • 2009/2010: 2. miejsce w klasie B, awans
  • 2010/2011: 9. miejsce w klasie A
  • 2011/2012: 1. miejsce w klasie A, awans
  • 2012/2013: 5. miejsce w klasie okręgowej
  • 2013/2014: 2. miejsce w klasie okręgowej
  • 2014/2015: 5. miejsce w klasie okręgowej
  • 2015/2016: 1. miejsce w klasie okręgowej, awans
  • 2016/2017: 6. miejsce w IV lidze
  • 2017/2018: 10. miejsce w IV lidze
  • 2018/2019: 2. miejsce w IV lidze

Obecny składEdytuj

Stan na 10 sierpnia 2019[51]

Nr Poz. Piłkarz
BR   Rafał Maścibrzuch
BR   Klaudiusz Mikoda
OB   Marcin Drzymont
OB   Rafał Hanowski
OB   Damian Sołtysik
OB   Sebastian Szwaja
OB   Dawid Wrona
PO   Damian Adamiecki
PO   Patryk Bartusiak
PO   Norbert Bębenek
PO   Dominik Chmielewski
Nr Poz. Piłkarz
PO   Krystian Furgacz
PO   Patryk Grim
PO   Michał Kamiński
PO   Fabian Klama
PO   Szymon Maszczyk
PO   Michał Mąka
PO   Michał Szczyrba
PO   Mateusz Wawoczny
PO   Kamil Wiernek
NA   Jacek Jarnot

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Siewierska tradycja podtrzymana, Warta w Wielką Sobotę pokonana (ang.). W: wartazawiercie.pl [on-line]. [dostęp 2018-05-03].
  2. a b Monografia Zawiercia. s. 421.
  3. a b c d e f Jadwiga Gębka, Sławomir Gębka: Warta Zawiercie (pol.). W: dawne-zawiercie.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  4. Paweł Mogielnicki: Ekstraklasa (1st division) (ang.). W: mogiel.net [on-line]. 1998-12-31. [dostęp 2018-05-29].
  5. Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2015, s. 1073. ISBN 978-83-86320-65-3.
  6. a b Monografia Zawiercia. s. 422.
  7. Z dziejów kultury fizycznej w Zagłębiu Dąbrowskim. s. 120.
  8. Z dziejów kultury fizycznej w Zagłębiu Dąbrowskim. s. 122.
  9. a b Monografia Zawiercia. s. 423.
  10. a b Monografia Zawiercia. s. 425.
  11. Monografia Zawiercia. s. 424.
  12. a b c Paweł Mogielnicki: Poland - Full Cup History (ang.). W: rsssf.com [on-line]. 2002-04-23. [dostęp 2018-04-29].
  13. Paweł Mogielnicki: Trzecia liga (3rd division) (ang.). W: mogiel.net [on-line]. 1998-03-09. [dostęp 2018-04-29].
  14. Monografia Zawiercia. s. 426-427.
  15. Monografia Zawiercia. s. 422-423.
  16. a b Monografia Zawiercia. s. 427.
  17. a b c d Monografia Zawiercia. s. 428.
  18. a b Monografia Zawiercia. s. 429.
  19. Ostatnia kolejka III ligi piłki nożnej (pol.). W: wroclaw.wyborcza.pl [on-line]. 2001-06-17. [dostęp 2018-04-29].
  20. Monografia Zawiercia. s. 430-431.
  21. Źródło Kromołów, wzloty i upadki (pol.). W: zawiercianin.pl [on-line]. 2013-01-04. [dostęp 2018-05-03].
  22. a b c d e f Klub Piłkarski Warta Zawiercie (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  23. a b Klasa B 2006/2007, grupa: Sosnowiec II (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  24. Pięć lat Jurajskiej Szkółki Piłkarskiej Warta Zawiercie (pol.). W: zawiercianin.pl [on-line]. 2013-02-06. [dostęp 2018-04-29].
  25. Klasa A 2010/2011, grupa: Sosnowiec (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  26. Klasa A 2011/2012, grupa: Sosnowiec (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  27. Liga okręgowa 2012/2013, grupa: Katowice II (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  28. Liga okręgowa 2013/2014, grupa: Katowice II (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  29. Liga okręgowa 2014/2015, grupa: Katowice IV (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  30. IV liga 2016/2017, grupa: śląska I (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  31. Puchar Polski 2016/2017, grupa: Śląski ZPN - Sosnowiec (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  32. Puchar Polski 2016/2017, grupa: Śląski ZPN (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  33. Warta Zawiercie partnerem Akademii (pol.). W: zaglebie.eu [on-line]. 2017-09-14. [dostęp 2018-05-03].
  34. Puchar Polski 2018/2019, grupa: Śląski ZPN - Sosnowiec (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2019-05-11].
  35. Puchar Polski 2018/2019, grupa: Śląski ZPN (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2019-05-11].
  36. Dawid Gordecki: Nowe kluby na piłkarskiej mapie Polski #15: JSP Warta Zawiercie (pol.). W: tylkokobiecyfutbol.pl [on-line]. 2015-08-10. [dostęp 2018-04-29].
  37. III liga kobiet 2015/2016, grupa: śląska I (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  38. Warta Zawiercie (k) (pol.). W: 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  39. a b Rycerze ze źródeł Warty (pol.). W: polskielogo.net [on-line]. 2017-08-22. [dostęp 2018-05-03].
  40. Monografia Zawiercia. s. 422, 424.
  41. Stadion 1000-lecia w Zawierciu (pol.). W: arenysportowe.eu [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  42. Stadion 1000-lecia Państwa Polskiego w Zawierciu (Stadion Warty Zawiercie) (pol.). W: stadiony.net [on-line]. [dostęp 2018-04-29].
  43. Stara Warta (pol.). W: kibicewarty.futbolowo.pl [on-line]. [dostęp 2018-05-03].
  44. O remisie zadecydowały ostatnie minuty. (pol.). W: wartazawiercie.pl [on-line]. [dostęp 2018-05-03].
  45. Warta w niedzielę zagra z Przemszą! (pol.). W: kibicewarty.futbolowo.pl [on-line]. 2014-10-11. [dostęp 2018-05-03].
  46. Przemsza Siewierz (pol.). W: ultrafanatic.pl [on-line]. [dostęp 2018-05-03].
  47. Czarni Sosnowiec (pol.). W: ultrafanatic.pl [on-line]. [dostęp 2018-05-03].
  48. Przemsza Siewierz - Warta Zawiercie 01.05.2013 (pol.). W: ultrafanatic.pl [on-line]. [dostęp 2018-05-03].
  49. Jan Goksiński: Klubowa historia polskiej piłki nożnej do 1939 roku. Tom II – kluby. Warszawa: PZI Softena, 2013, s. 236. ISBN 978-83-935604-1-7.
  50. Monografia Zawiercia. s. 422-429.
  51. Zastrzyk młodości w Warcie Zawiercie (pol.). W: futboljura.pl [on-line]. [dostęp 2019-08-10].

BibliografiaEdytuj

  • Monografia Zawiercia. Zawiercie: TMZZ, 2003, s. 420-431. ISBN 83-905651-5-3.
  • Teresa Drozdek-Małolepsza, Eligiusz Małolepszy: Z dziejów wychowania fizycznego i sportu w powiecie zawierciańskim w latach 1927–1939. W: Z dziejów kultury fizycznej w Zagłębiu Dąbrowskim i regionach ościennych. Sosnowiec – Katowice – Dąbrowa Górnicza: 2010, s. 113-122. ISBN 978-83-60116-33-3.