Otwórz menu główne

Wasyl Wełyczkowski

ukraiński duchowny greckokatolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego

Wasyl Wełyczkowski CSsR (ur. 1 czerwca 1903 w Stanisławowie, zm. 30 czerwca 1973 w Winnipeg) – ukraiński duchowny katolicki obrządku greckokatolickiego, redemptorysta, Błogosławiony Kościoła katolickiego.

Błogosławiony
Wasyl Wełczykowski CSsR
biskup
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1903
Stanisławów, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1973
Winnipeg, Kanada
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 27 czerwca 2001
Lwów
przez Jana Pawła II
Wasyl Wełyczkowski
biskup
Data urodzenia 1 czerwca 1903
Data śmierci 30 czerwca 1973
biskup łucki
Okres sprawowania 1963 - 1973
Wyznanie katolickie
Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Prezbiterat 1925
Sakra biskupia 1963
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1963
Konsekrator Josyf Slipyj

W 1920 wstąpił do Seminarium Duchownego we Lwowie. W 1925 złożył pierwsze śluby zakonne w Hołosku koło Lwowa u ojców redemptorystów, a święcenia kapłańskie przyjął 9 października 1925 z rąk biskupa łuckiego i całego Wołynia Josyfa Bociana. Był nauczycielem wiary i misjonarzem na Wołyniu, a od 1942 ihumenem monastyru w Tarnopolu, gdzie w 1945 został aresztowany i odesłany do Kijowa. Wyrok śmierci zamieniono mu na 10 lat robót przymusowych. W 1955 powrócił do Lwowa. Wyświęcony potajemnie na greckokatolickiego biskupa łuckiego 4 lutego 1963 r. w Moskwie przez metropolitę Josyfa Slipego. Po raz drugi uwięziony w 1969 na trzy lata; po zwolnieniu zmuszony do opuszczenia Ukrainy. Zmarł 30 czerwca 1973 w Winnipeg (Kanada); według jednej z teorii przed wyjazdem z Ukrainy została mu wstrzyknięta wolno działająca trucizna[potrzebny przypis].

Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 27 czerwca 2001 na hipodromie we Lwowie podczas Mszy świętej, połączonej z beatyfikacjami męczenników[1] Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, odprawionej w obrządku bizantyjsko-ukraińskim, podczas pielgrzymki Jana Pawła II na Ukrainę.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • „Elenchus Cleri Ecclesiarumque Dioecesis Luceoriensis” 1932, 1933.
  • Florentyna Rzemieniuk, „Kościół Katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego (Neounia)”, Lublin 1999, s. 130, 187, 202.
  • Катерина Лабінська. “Дивен Бог у святих своїх. Збірка статей про українських новомучеників”. Львів, 2001. С. 32-38.

Linki zewnętrzneEdytuj