Wawelskie wzgórze

powieść Karol Bunsch

Wawelskie wzgórze. Powieść historyczna z czasów Łokietka – powieść Karola Bunscha z 1953 roku, 13 część cyklu Powieści Piastowskie, rozgrywająca się na początku XIV wieku, w czasach Władysława Łokietka.

Wawelskie wzgórze. Powieść historyczna z czasów Łokietka
Autor

Karol Bunsch

Typ utworu

powieść historyczna

Wydanie oryginalne
Język

polski

Data wydania

1953

Wydawca

Wiadomości Literackie

poprzednia
Powrotna droga
następna
Wywołańcy

Tłem historycznym jest próba zjednoczenia ziem polskich przez króla, walki o Kraków, walki z Brandenburczykami i zakonem krzyżackim o Pomorze Gdańskie, spór Łokietka z biskupem Muskatą oraz inspirowany przez krakowski patrycjat bunt z 1311 roku. Bohaterem powieści jest nieznający swego pochodzenia, potężnej postury, nieco naiwny Krzych, którego zmienne koleje historii boleśnie doświadczają, ale i wynoszą do stanu rycerskiego. Los zdaje się popychać bezwiednego Krzycha od zasług do zdrady, od męstwa do hańby, gromadząc przy nim zarówno ludzi oddanych, jak i tych, dla których jest tylko narzędziem. Historia Krzycha zaczyna się, gdy ratuje życie przyjacielowi Łokietka kasztelanowi Jaśkowi Leliwie. Ten wypadek łączy jego losy z Hanną, córką Leliwy, która staje się miłością jego życia. Służba u biskupa Muskaty wiąże życie Krzycha z Krakowem, a później również i z Łokietkiem. Tam też poznaje chadzającego własnymi drogami Ostróżkę, który pomaga mu się odnaleźć w nieznanym dla niego świecie, a i nieraz ratuje życie. Niespełniona miłość, nieznajomość własnego pochodzenia, obce mieszczańskie środowisko wpędzają Krzycha we frustrację, która zdaje się popychać go ku zagładzie. Z pomocą przychodzą jednak przyjaciele[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Wawelskie wzgórze: Powieść historyczna z czasów Łokietka, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-05-14] (pol.).