Wenezuela w Formule 1

W Mistrzostwach Świata Formuły 1 rywalizowało trzech wenezuelskich kierowców.

Pastor Maldonado, jedyny wenezuelski kierowca, który wygrał wyścig Formuły 1

Pierwszym wenezuelskim kierowcą w Formule 1 był Ettore Chimeri. Został zgłoszony do wyścigu o Grand Prix Argentyny 1960, gdzie w kwalifikacjach zajął przedostatnie, 21. miejsce ze stratą 13,6 sekund do Stirlinga Mossa, wyprzedzając jedynie Antonio Creusa[1]. Wyścig dla kierowcy zakończył się na 23. okrążeniu z powodu wycieńczenia[2]. Był to jedyny wyścig Chimeriego w Formule 1, gdyż dwa tygodnie później zginął w treningu do wyścigu Gran Premio Libertad w Hawanie[2].

Johnny Cecotto był drugim reprezentantem Wenezueli w Formule 1. Po zdobyciu tytułu mistrzowskiego w Motocyklowych mistrzostwach świata w 1975 i wicemistrzostwa w Formule 2 w 1982, zadebiutował podczas Grand Prix Brazylii 1983 razem z zespołem Theodore Racing[3]. W następnym wyścigu zajął szóste miejsce, zdobywając pierwszy i ostatni punkt w karierze. Został jednocześnie pierwszym wenezuelskim kierowcą, który zdobył punkty do klasyfikacji. W kolejnym sezonie jeździł w ekipie Toleman, razem z debiutującym wówczas Ayrtonem Senną. W dziesięciu wyścigach, tylko raz (w Kanadzie) ukończył wyścig. Po poważnym wypadku podczas kwalifikacji do Grand Prix Wielkiej Brytanii 1984, w którym złamał obie nogi, zaprzestał dalszego ścigania się w Formule 1.

Ostatnim wenezuelskim kierowcą, który ścigał się w najważniejszej serii wyścigowej był Pastor Maldonado. W sezonach 2011-2015 reprezentował on barwy Williamsa i Lotusa. Jego kariera była silnie uzależniona od koncernu PDVSA, który finansował jego starty. W sezonie 2016 miał reprezentować reaktywowany zespół Renault, jednak niewywiązywanie się sponsora z warunków zawartych w umowie sprawiło, że utracił miejsce w zespole, a jego miejsce zajął Kevin Magnussen[4]. Maldonado odniósł swoje jedyne zwycięstwo podczas Grand Prix Hiszpanii 2012, startując z pole position[5]. Tym samym stał się pierwszym i jedynym Wenezuelczykiem, który zdobył pole position i wygrał wyścig Formuły 1.

Dwóch wenezuelskich kierowców pełniło funkcję kierowcy testowego. Pierwszym był Ernesto Viso, który jeździł w piątkowych treningach do Grand Prix Brazylii 2006 razem z ekipą Spyker MF1 Racing[6]. Kolejnym był Rodolfo González, który jeździł w dziewięciu pierwszych piątkowych sesji treningowych, pełniąc jednocześnie funkcję kierowcy rezerwowego zespołu Marussia w sezonie 2013[7].

KierowcyEdytuj

Sezon Kierowca Zespół Wygrane Podium Punkty PP NU NZ Źródło
1960 Ettore Chimeri Ettore Chimeri 0 0 0 0 1 0 [8]
1983-1984 Johnny Cecotto Theodore, Toleman 0 0 1 0 10 5 [9]
2011-2015 Pastor Maldonado Williams, Lotus 1 1 76 1 28 0 [10]

PrzypisyEdytuj

  1. Gran Premio de la Republica Argentina 1960 – Wyniki kwalifikacji (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2018-03-05].
  2. a b Ettore Chimeri – Biography (ang.). f1rejects.com. [dostęp 2018-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. DRIVERS: JOHNNY CECOTTO (ang.). grandprix.com. [dostęp 2018-03-06].
  4. Mateusz Szymkiewicz: Maldonado potwierdził utratę posady w Renault (pol.). f1wm.pl, 2016-02-01. [dostęp 2018-03-05].
  5. Nataniel Piórkowski: Pastor Maldonado sensacyjnym zwycięzcą GP Hiszpanii (pol.). f1wm.pl, 2012-05-13. [dostęp 2018-03-06].
  6. Marek Roczniak: Ernesto Viso poprowadzi trzeci bolid Midland w Brazylii (pol.). f1wm.pl, 2006-09-18. [dostęp 2018-03-05].
  7. Mateusz Szymkiewicz: Rodolfo Gonzalez kierowcą rezerwowym Marussi (pol.). f1wm.pl, 2013-03-14. [dostęp 2018-03-05].
  8. Ettore Chimeri (ang.). statsf1.com. [dostęp 2018-03-05].
  9. Johnny Cecotto (ang.). statsf1.com. [dostęp 2018-03-05].
  10. Pastor Maldonado (ang.). statsf1.com. [dostęp 2018-03-05].

Linki zewnętrzneEdytuj