Weselin Topałow

bułgarski szachista

Weselin Topałow, bułg. Веселин Топалов (ur. 15 marca 1975 w Ruse) – bułgarski arcymistrz, mistrz świata w szachach w latach 2005–2006, arcymistrz od 1992 roku. W listopadzie 2017 roku przestał reprezentować Bułgarię, przechodząc pod auspicje FIDE[3][4].

Weselin Topałow
Ilustracja
Weselin Topałow (2013 Warszawa)
Państwo

 Bułgaria

Data i miejsce urodzenia

15 marca 1975
Ruse

Tytuł szachowy

arcymistrz (1992)

Ranking FIDE

2728 (01.08.2022)[1]

Miejsce w kraju

1[2]

FIDE Top 100

22

Gnome-go-next.svg Bułgarscy arcymistrzowie szachowi

Kariera szachowaEdytuj

Reguły gry w szachy Topałow poznał od swego ojca w wieku ośmiu lat. W 1989 roku w Portoryko zdobył tytuł mistrza świata juniorów do 14 lat, natomiast rok później w Singapurze zdobył brązowy medal mistrzostw świata w kategorii do 16 lat.

W niedługim czasie awansował do ścisłej światowej czołówki. W obfitującym w sukcesy 1996 roku zajął lub podzielił I miejsce aż w sześciu prestiżowych turniejach: w Madrycie, Amsterdamie (memoriał Maxa Euwego, wspólnie z Garrim Kasparowem), Nowogrodzie, Wiedniu i Dos Hermanas. Poza tym zwyciężył w León (1996) oraz zajął dzielone I miejsca na turniejach w Madrycie (1997), Dortmundzie (2001) i Cannes (2002). Od 1994 roku regularnie uczestniczy w rozgrywkach o tytuł mistrza świata. W 2000 roku w New Delhi w mistrzostwach świata FIDE rozgrywanych systemem pucharowym dotarł do ćwierćfinału, w którym przegrał z Michaelem Adamsem[5], zaś w latach 1999[6] i 2001[7] awansował do IV rundy. W 2002 roku w Dortmundzie spotkał się w finałowym meczu pretendentów z Péterem Lékó, ulegając 1½ – 2½[8]. W październiku 2005 roku zdobył tytuł mistrza świata FIDE w turnieju rozegranym w argentyńskim mieście San Luis (przed Viswanathanem Anandem i Piotrem Swidlerem)[9]. W rozegranym rok później w Eliście unifikacyjnym meczu o tytuł mistrza świata uległ 7½ – 8½ (po dogrywce) Władimirowi Kramnikowi i stracił tytuł[10]. Na początku 2007 roku zwyciężył (wraz z Lewonem Aronianem i Tejmurem Radżabowem) w turnieju Corus A w Wijk aan Zee. W 2008 odniósł kolejne sukcesy, zwyciężając w turniejach elity w Bilbao (Final Chess Masters) oraz Nankinie (2008 Pearl Spring Chess Tournament). W lutym 2009 w rozegranym w Sofii finałowym meczu pretendentów pokonał 4½ : 2½ Gatę Kamskiego i zdobył prawo do uczestnictwa w meczu o mistrzostwo świata z Viswanathanem Anandem[11]. W 2010 samodzielnie zwyciężył w Linares[12]. W 2013 zwyciężył w cyklu FIDE Grand Prix 2012-2013, zdobywając prawo do gry w turnieju pretendentów w 2014 roku[13] (w turnieju tym zajął VIII miejsce)[14].

Wielokrotnie reprezentował Bułgarię w turniejach drużynowych, m.in.:

Od 2001 do 2016 roku był stale obecny w pierwszej dziesiątce listy rankingowej (z 6 miesięczną przerwą w 2012 roku). Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2015, z wynikiem 2816 punktów zajmował wówczas 3. miejsce na światowej liście FIDE. Natomiast najwyższą pozycję na liście FIDE osiągnął 1 kwietnia 2006, zajmując 1 lokatę z wynikiem 2804 pkt. (1 lipca 2006 utrzymał tę lokatę, a jego ranking wzrósł do 2813 punktów)[18]. Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął w lipcu 2015, z wynikiem 2816 punktów.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj