Wiśniewo (województwo podlaskie)

wieś w województwie podlaskim

Wiśniewowieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie zambrowskim, w gminie Zambrów.

Artykuł 53°0′43″N 22°17′40″E
- błąd 38 m
WD 53°1'N, 22°15'E
- błąd 20482 m
Odległość 683 m
Wiśniewo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat zambrowski
Gmina Zambrów
Strefa numeracyjna 86
Tablice rejestracyjne BZA
SIMC 0411370
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zambrów
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Zambrów
Wiśniewo
Wiśniewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wiśniewo
Wiśniewo
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Wiśniewo
Wiśniewo
Położenie na mapie powiatu zambrowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zambrowskiego
Wiśniewo
Wiśniewo
Ziemia53°00′43″N 22°17′40″E/53,011944 22,294444

Wieś położona jest przy drodze krajowej nr 8 i na projektowanej trasie Via Baltica i drogi ekspresowej S8. Ze względu na dużą liczbę wypadków, wraz z obwodnicą pobliskiego Zambrowa (4 km na południowy zachód od Wiśniewa) budowana jest również obwodnica Wiśniewa. Obwodnica przetnie przy Wiśniewie drogę krajową nr 8, drogę do Grabówki oraz drogę do wsi Ćwikły-Krajewo, Ćwikły-Rupie i Kołaki Kościelne na granicy gmin Zambrów i Gmina Kołaki Kościelne.


HistoriaEdytuj

W latach 1921–1939 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Długobórz.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 206 osób, 203 było wyznania rzymskokatolickiego, 3 mojżeszowego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 26 budynków mieszkalnych[1]. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Zambrowie. Podlegała pod Sąd Grodzki w Zambrowie i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Zambrowie[2].

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. Od 22 lipca 1941 r. do wyzwolenia włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy[3].

We wrześniu 1939 oddziały niemieckie dokonały pacyfikacji wsi. Część mieszkańców aresztowano i wywieziono do Zambrowa. W wyniku pacyfikacji zginęło kilku mieszkańców (trzy ofiary zidentyfikowano)[4].

Do 1954 roku miejscowość należała do gminy Długobórz. Z dniem 18 sierpnia 1945 roku została wyłączona z woj. warszawskiego i przyłączona z powrotem do woj. białostockiego [5].W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 50.
  2. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1851.
  3. Bezirk Bialystok, www.territorial.de [dostęp 2020-04-16].
  4. Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 206.
  5. Dz.U. z 1945 r. nr 27, poz. 167

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj