Widok na Wichras z szosy w Leksandrowej

Wichras (Wichraz, Wichrasz, Wichraż) – wzgórze o wysokości 428 m n.p.m. na Pogórzu Wiśnickim[1]. Jest najwyższym wzgórzem w ciągu wzgórz po wschodniej stronie rzeki Stradomka, na odcinku pomiędzy miejscowościami Cichawka i Sobolów. Od południowej strony wzgórza te opadają do doliny potoku Cichawka, od północnej i wschodniej do doliny Polanki. Wichras wznosi się nad kilkoma miejscowościami: Cichawka, Sobolów, Wola Nieszkowska, Leszczyna[2].

Obecnie Wichras jest niemal całkowicie zalesiony. Dawniej jednak był znacznie bardziej bezleśny, zajęty przez pola uprawne. W czasie I wojny światowej takie bezleśne wzgórza stanowiły ważne punkty strategiczne, zajmującej je armii umożliwiały bowiem obserwację dużego terenu i stanowiły dobry punkt obronny[3]. 7 grudnia Rosjanie armii generała Radko Dimitrijewa obsadzili wzgórza na zachód od Stradomki w miejscowościach Sobolów, Gierczyce i Nieprześnia. Austriacy po kilkudniowych, niezwykle zaciekłych walkach wyparli Rosjan dalej na wschód. Również na polach Wichrasu toczyły się walki, a na jego północno-wschodnich stokach Austriacy wybudowali później cmentarz wojenny nr 340 - Wola Nieszkowska-Wichras[4]. Pochowano na nim łącznie 227 żołnierzy armii austro-węgierskiej i 270 żołnierzy armii rosyjskiej[5].


PrzypisyEdytuj

  1. Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
  3. Dąbrowski Jan: Wielka Wojna 1914- 1918. Trzaska, Evert i Michalski /reprint-Wydawnictwo KURPISZ s.c., 1937/ reprint 2000. ISBN 83-87621-72-2.
  4. Cmentarze I wojny. [dostęp 2010-11-18].
  5. Jerzy J. P. Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914–1915 (1918). Tom 2. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie, 2002. ISBN 83-85988-57-2.
Wichras i ciąg wzgórz nad Stradomką. Widok z Leksandrowej