Wieczesław Romanow

Wiaczesław Konstantynowicz Romanow (ros. Вячеслав Константинович; ur. 13 lipca 1862 w Warszawie, zm. 27 lutego 1879) – wielki książę Rosji.

Wiaczesław Konstantynowicz Romanow
Ilustracja
Wiaczesław Konstantynowicz Romanow, ok. 1878/1879
wielki książę
Dynastia

Romanowowie

Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1862
Warszawa

Data śmierci

27 lutego 1879

Ojciec

Konstanty Romanow

Matka

Aleksandra z Saksonii-Altenburga

Wielki książę Wiaczesław był najmłodszym synem wielkiego księcia Konstantego Mikołajewicza Romanowa i jego żony wielkiej księżnej Aleksandry Józefównej.

Urodził się w Warszawie, gdzie jego ojciec pełnił funkcję namiestnika Królestwa Polskiego (od 1862 do 1 października 1863). Rodzice wielkiego księcia nadali mu imię na znak sympatii i szacunku dla Polaków, jednak po wielu protestach ze strony rosyjskiej zaczęto używać rosyjskiej wersji imienia[potrzebny przypis].

Wiaczesław, którego nazywano „Sławą”, był ulubieńcem całej rodziny. Wielki książę był wysoki i żartował, że kiedy umrze, jego trumna nie zmieści się w drzwiach Pałacu Marmurowego, co rzeczywiście miało miejsce.

W dzieciństwie odznaczał się słabym zdrowiem; w wieku szesnastu lat nagle ciężko zachorował (skarżył się na straszliwy ból głowy). Umarł w przeciągu tygodnia na zapalenie opon mózgowych. W związku z tą śmiercią w rodzinie opowiadano wiele historii przepowiadających ją: jego matka dzień przed zachorowaniem syna widziała ducha „białej pani” w galerii sztuki w Pawłowsku, a brat Wiaczesława, wielki książę Konstanty Konstantynowicz, idąc za konduktem pogrzebowym brata, przypomniał sobie, że Wiaczesław lubił szczegółowo malować kondukty pogrzebowe.

BibliografiaEdytuj

  • Charlotte Zeepvat, Zmierzch Romanowów, przeł. z ang. Beata Waligórska-Olejniczak, Warszawa, Bellona 2008, ISBN 978-83-11-11166-0.