Wielka Kopa Popradzka

Wielka Kopa Popradzka (słow. Veľká kôpka, 2354 m) – północny, wyższy wierzchołek Kopy Popradzkiej w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w południowo-zachodniej grani Ciężkiego Szczytu, po południowej stronie Przełączki pod Kopą Popradzką (Štrbina pod Kôpkami), która oddziela szczyt od Smoczej Grani.

Wielka Kopa Popradzka
Veľká kôpka
Ilustracja
Widok z podejścia na Rysy
Państwo

 Słowacja

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

2354 m n.p.m.

Pierwsze wejście

1896-97
austriaccy kartografowie

• zimowe

22 marca 1913
Gyula A. Hefty, Gyula Komarnicki

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, na dole nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wielka Kopa Popradzka”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wielka Kopa Popradzka”
Ziemia49°10′15″N 20°05′02″E/49,170833 20,083889

Między Wielką a Małą Kopą Popradzką położone są dwie skalne czuby i trzy przełączki. W kierunku od północy na południe są to:

Po południowej stronie Małej Kopy Popradzkiej znajduje się Wyżnia Popradzka Przełączka, oddzielająca masyw od Popradzkiej Grani. Wschodnie stoki Wielkiej Kopy Popradzkiej opadają do Doliny Żabiej Mięguszowieckiej, zachodnie do Dolinki Smoczej.

Nazwa pochodzi od Popradzkiego Stawu.

Pierwsze odnotowane wejścia:

  • letnie – topografowie austriaccy w czasie pomiarów, zapewne kapitan Josef Gans, w latach 1896–1897,
  • zimowe – Gyula Hefty i Gyula Komarnicki, 22 marca 1913 r.[1]

Przypisy

edytuj
  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Waga – Szarpane Turnie. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1992, s. 116–117.
 
Kopa Popradzka od strony Doliny Mięguszowieckiej

Bibliografia

edytuj
  • Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Waga – Szarpane Turnie. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1992.
  • Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.