Otwórz menu główne

Wielki Bacug, Wielki Bacuch – strome północno-zachodnie zbocza Grzybowca w Tatrach Zachodnich, opadające do Doliny Strążyskiej. Od południowego wschodu sąsiaduje z Małym Bacugiem, zaś od strony północnej jego zbocza opadają do Doliny Grzybowieckiej. Dawniej wypasano tutaj owce i bydło, a przez górali zwany był Bacuchem, Bacufem, Bacukiem. Zdaniem Mariusza Zaruskiego nazwa Bacug pochodzi od niemieckiego słowa Bahnzug. Na początku XVI w. prowadzili bowiem tutaj i w okolicach Giewontu prace niemieccy górnicy. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej prawidłowa nazwa to Wielki Bacuch, pochodzenie nazwy jest nieznane. Obecnie jest to rejon zalesiony i niedostępny turystycznie.

BibliografiaEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  3. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.