Otwórz menu główne

Wiesław Ipohorski-Lenkiewicz herbu Kotwicz, vel Wacław Jan Domański vel Michał Szewczuk, pseud.: „Zagroda”, „Misza”, „Czapla” (ur. 19 grudnia 1910 w Berezówce k. Bobrujska, zm. po 8 marca 1943) – polski nauczyciel, oficer Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, porucznik broni pancernych, cichociemny.

Wiesław Ipohorski-Lenkiewicz
Wacław Jan Domański
Michał Szewczuk

Zagroda, Misza, Czapla
Ilustracja
Wiesław Ipohorski-Lenkiewicz (z archiwum NAC)
kapitan broni pancernych kapitan broni pancernych
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1910
Berezówka k. Bobrujska
Data śmierci po 8 marca 1943
Przebieg służby
Lata służby 1939–1943
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie,
Orzel AK.jpg Armia Krajowa
Jednostki 18 Dywizja Piechoty (II RP),
3 Dywizja Piechoty (PSZ),
1 Brygada Strzelców (PSZ),
Oddział II Informacyjno-Wywiadowczy,
Komendy Głównej AK
Stanowiska zastępca dowódcy plutonu,
dowódca kolumny transportowej,
oficer techniczny,
oficer wywiadu ofensywnego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był synem Jana (1881-1939, ziemianina)[1], i Marii z domu Porębskiej. Miał brata Janusza (1916-2007). W 1930 roku zdał maturę w Gimnazjum Państwowym im. Władysława IV w Warszawie. Po odbyciu służby wojskowej w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Cieszynie podjął w 1932 roku studia na SGGW, jednak porzucił studia i został nauczycielem szkoły powszechnej w Leśniewie. Zajmował się również dziennikarstwem.

We wrześniu 1939 roku służył w 109 kolejowym taborze 18 Dywizji Piechoty. Przekroczył granicę polsko-litewską 25 września 1939 roku. Był internowany na Litwie do 9 października 1939 roku. W listopadzie znalazł się we Francji, gdzie walczył w szeregach 3 Dywizji Piechoty. Od czerwca 1940 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 1 Brygadzie Strzelców jako oficer techniczny.

Po przeszkoleniu w wywiadzie w Polskiej Szkole Wywiadu (pod kamuflażem Oficerskiego Kursu Doskonalenia Administracji Wojskowej) został zaprzysiężony 11 grudnia 1941 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 30 na 31 marca 1942 roku w ramach operacji „Legging”. Ipohorski-Lenkiewicz dostał przydział do Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego Komendy Głównej AK jako oficer wywiadu ofensywnego Referatu „Wschód” (ośrodek wywiadowczy „OIII” (Ukraina)). Kierował wywiadem na terenie lewobrzeżnej Ukrainy. 14 stycznia 1943 roku został aresztowany (wraz z Januszem Zalewskim „Chinkiem”) przez Abwehrę na rynku w Kijowie. Do 8 marca 1943 roku przebywał w więzieniu w Kijowie pod nazwiskiem Michał Szewczuk, po czym ślad po nim zaginął.

Wiesław Ipohorski-Lenkiewicz wydał w 1938 roku broszurkę pt. Jan Hoppe człowiek czynu, bojownik o prawdę i sprawiedliwość (wyd. przez Towarzystwo Przyjaciół Woli).

 
Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Wiesława Ipohorskiego-Lenkiewicza

AwanseEdytuj

  • podporucznik – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 roku
  • porucznik – ze starszeństwem z dniem 20 marca 1941 roku
  • kapitan – 31 marca 1942 roku.

OdznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

  • W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Wiesław Ipohorski-Lenkiewicz.
  • 2 czerwca 2007 roku na placu przed kościołem w Postoliskach odsłonięto i poświęcono tablicę oraz obelisk upamiętniające skok cichociemnych w okolicy Postolisk. Na tablicy widnieje napis: „W tym rejonie nocą 30/31 marca 1942 r. nastąpił poza rejonem oczekującej placówki odbiorczej "Błoto" zrzut broni oraz cichociemnych z ekipy "GOTURA" w składzie: płk Józef Spychalski "GRUDZIEŃ", por. Stanisław Gilowski "GOTUR", por. Wiesław Ipohorski Lenkiewicz "ZAGRODA", por. Aleksander Kułakowski "RYWAL", por. Janusz Zalewski "CHINEK", st. uł. Stanisław Zaborowski "GRZEGORZ". Zrzut w operacji "BEŁT" wykonała polska załoga HALIFAX L-9 "W" ze 138 Dywizjonu RAF w składzie: pil. Jan Pieniążek, Mariusz Wodzicki, Stanisław Kłosowski, Ignacy Bator, Rudolf Mol, Tadeusz Madejski, Czesław Kozłowski, Zdzisław Nowiński. Chwała i Cześć Bohaterom Operacji. Postoliska 31.03.2007 r.”[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Jan Lenkiewicz-Ipohorski h. Kotwicz. sejm-wielki.pl. [dostęp 27 marca 2015].
  2. Janusz Pawlikowski: Jest tablica poświęcona Wodzickiemu. [dostęp 2013-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].

BibliografiaEdytuj