Otwórz menu główne

Wiesław Ptak

polski chemik, profesor nauk chemicznych, profesor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH

Wiesław Stanisław Ptak (ur. 16 września 1941 w Bieńczycach, zm. 11 kwietnia 2004 w Krakowie) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, profesor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w latach 1993–1996. Członek Polskiego Towarzystwa Chemicznego oraz Międzynarodowego Towarzystwa Teoretycznej Fizyki Chemicznej (ISTCP).

Wiesław Ptak
Data i miejsce urodzenia 16 września 1941
Bieńczyce
Data i miejsce śmierci 11 kwietnia 2004
Kraków
Profesor nauk chemicznych
Specjalność: chemia teoretyczna, fizyka i chemia ciała stałego
Alma Mater Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Doktorat 1968
Profesura 1996
Uczelnia Akademia Górniczo-Hutnicza
Okres zatrudn. 1963–2004
Dziekan
Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Okres spraw. 1993–1996
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 16 września 1941 w Bieńczycach k. Krakowa. Był wnukiem działacza ludowego Franciszka Ptaka. Po ukończeniu studiów na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 1963 roku został zatrudniony w Katedrze Chemii Krzemianów na Wydziale Ceramicznym AGH[1]. Doktoryzował się w zakresie chemii w 1968 roku na podstawie dysertacji Widma wibracyjne w strukturze minerału serpentynu, której promotorem był prof. Roman Pampuch. W 1972 roku odbył sześciomiesięczny staż naukowy na Uniwersytecie w Liège. Stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Zastosowanie spektroskopii wibracyjnej w podczerwieni w badaniach nad budową krzemianów uzyskał w roku 1980. W 1991 uzyskał tytuł profesora nauk chemicznych[2]. W roku 1996 objął stanowisko profesora zwyczajnego AGH. W latach 1981–85 oraz 1991–93 był prodziekanem ds. dydaktycznych, a w latach 1993–1996 dziekanem Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH. W latach 1993–2004 był kierownikiem Katedry Ceramiki Ogniotrwałej, Szlachetnej i Technicznej (przemianowanej w 2002 roku na Katedrę Materiałów Ogniotrwałych i Procesów Wysokotemperaturowych).

 
Tablica pamiątkowa na grobowcu rodzinnym w Raciborowicach

Specjalizował się w chemii teoretycznej oraz chemii i fizyce ciała stałego[3]. Zajmował się teorią wiązania chemicznego i oddziaływań międzyatomowych, pracował też nad podstawami teoretycznymi metod krystalizacji z fazy gazowej. Był autorem lub współautorem ponad 100 publikacji[1] i kilku patentów, jednego skryptu i dwóch monografii. Wielokrotnie występował na konferencjach naukowych referując wyniki badań.

W czasie swojej pracy prowadził zajęcia z chemii krzemianów i metod spektroskopowych dla studentów i doktorantów, wykłady z chemii fizycznej oraz fizyki i chemii ciała stałego dla studentów WSP w Krakowie, teorii wiązania chemicznego dla doktorantów. Jego głównym zajęciem dydaktycznym była jednak nauka o materiałach prowadzona dla studentów[4]. Wypromował ponad dwudziestu magistrów (na AGH i WSP) oraz 8 doktorów.

Mimo nieuleczalnej choroby pracował do końca życia. Zmarł 11 kwietnia 2004 roku w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu w Raciborowicach[1].

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Wiesław Stanisław Ptak (pol.). historia.agh.edu.pl. [dostęp 25 lutego 2014].
  2. Kto jest kim w ceramice. Kraków: Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, 1999, s. 122–123. ISBN 978-83-911889-0-3.
  3. Wiesław Ptak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  4. Wiesław Ptak: Wykłady z nauki o materiałach dla ceramików (pol.). agh.edu.pl. [dostęp 30 czerwca 2017].